~* Summer Kisses ♥ Winter Tears ♣ ...Happy Hours...Lonely Year$

 

คราวนี้จะเล่าอย่างไม่พูดพร่ำทำเพลงแล้วนะ

แต่จะมีคนมาอ่านปะวะ เด๋วนี้หันไปเล่น facebook กะ hi5 กันหม๊ดดดด

มัน superficial อ่าพวกนั้น ต้องนี่ msn space จะได้เห็นความเป็นตัวตนอันซกมกที่แท้จิงของข้า ห้าห้าห้า

 

อ่าวไหนบอกจะไม่เพ้อเจ้อไง - -"

 

เริ่มต้นการดูแลทีมชาติฝรั่งเสด ด้วยการไปรอต้อนรับพวกเค้าที่เดินทางจากสนามบินมาที่โรงเรียนอนุบาลธรรมสาด

เค้ามาถึง ก็แบบ เอ่อ หาทีมปิงปองไม่เจอว่อยยยยยย

มัวแต่หาคนตัวเล็กๆอยู่ เพราะปกตินักปิงปองมันตัวเล็กๆใช่ปะ

แต่กุไปอยู่ไหนมาก็ไม่รู้ คือความจิงเด๋วนี้นักปิงปองเค้าตัวสูงๆกันหมดแล้ว

พวกยุโรปก็สูงกันอยู่แล้วอ่ะ

ทีมเราผู้หญิงสูงปะมาน 172 ทั้ง 4 คน

ผู้ชายก็เอ่อ adrien สูง 187 เป็นต้น อีก 2 คนสูง 180

นั่นแหละ กุก็ไม่มั่นใจกับภาษาฝรั่งเสดที่พอพูดได้ แต่ฟังไม่ค่อยออก 5555

เลยให้คนที่เค้าเรียน major ฝรั่งเสดไปถามให้ ว่าเอ็งคนไหนกัน ที่ข้าต้องดูแลน่ะ

 

ปรากดว่าก็ เจอโค้ช นักกีลา เสดเรียบร้อย เค้าก็เข้าหมู่บ้านนักกีลากัน

แต่บัตรกุสิ เข้าหมู่บ้านนักกีลาไม่ได้เว่ย

เซ็งแสดดด

คือความจิงต้องเข้าได้นะ แต่มันผิดพลาด

เลยมีความจำเป็นต้องวิ่ง 1000 เมตรไปล่าลายเซ็นอาจาน

กว่าจะได้ แสดดดด

 

ก็เข้าไป ในหมู่บ้านนักกีลามันน่ารักมากเว่ยพวก

คือต้องนึกถึงหอเอเชี่ยนเกมส์ แล้วตามระเบียงจะเป็นธงชาติของนักกีลาที่พักอยู่ห้องนั้นเว่ย

แบบ นานาชาติมากดู๊ดดดดด

 

ฝรั่งเสดอยู่หอ B6 คู่กับเยอรมัน พระเจ้า กุฟังคนเยอรมันคุยรู้เรื่องมากมายตอนเดินเข้าไปในนั้น

แต่สายไปแล้วหละ 5555

ก็พยายามเข้าไปในห้อง headquarter ที่โค้ชประชุมอยู่

ในที่สุดจากความพยายามร่วมครึ่งชั่วโมงของเรากะออม

ทำให้ลากโค้ชออกมาได้ 1 คน คือ Francois อ่านว่าฟรองซัว

ชื่อฝรั่งเสดขนานแท้ค่ะ

ไม่น่าเชื่อว่าเค้าพูดอังกิดได้เยี่ยมยอด เออเรากะออมต่างปาดเหงื่อ

โชคดีเป็นบ้าเลยพวกเรา

เสดแล้วเค้าก็ลากโค้ชอีกคนมา คือ Jacque อ่านว่า ฌาค หรือช๊าก นั่นแหละ ฝรั่งเสดขนานแท้อีก

คนประเทศนี้ตั้งชื่ออื่นเป็นปะวะกรูสงสัยจัง

คนนี้พูดอังกิดได้น้อยกว่า แต่ friendly เหมือนคนแรกอ่ะแหละ

เค้าก็เอามือถือที่ทาง universiade แจกมา ให้เราใส่ซิมให้ และ เมมเบอร์ไว้

ก็ขอบคุนๆ นัดเวลา และแยกย้าย

วันนั้นเรามีเลี้ยงสายรหัสตั้งแต่บีอี 8 ยัน บีอี 15 ตอนเย็น (พี่แชมป์ชั่วร้าย ดันเป็นไข้ เลยไปไม่ได้)

ยอดเยี่ยมมาก ถ่ายรูปไว้รูปนึง + ให้ของขวัญปู่รหัสที่น่ารักที่สุดในโลก : พี่กัง (อู๊ยๆๆ เดี๊ยนขอบอกว่าพี่กังได้เกียรตินิยมอันดับหนึ่งเหรียญทองนะเพื่อนๆ โฮ่ๆ แต่อยู่รับปริญญาไม่ได้อ่า เพราะได้ทุน samsung ไปเรียนป.โทที่เกาหลี) + ของขวัญวันเกิดพี่เต้ ป้ารหัสสุดสวย รวย(โคดดด) เก่ง(โคดดด) ของเรานี่เอง

 

ต่อ วันต่อมาก็เริ่มแข่งเว่ย เจอโค้ชหญิงอีกคนชื่อ Rozenn อ่านว่า โครเซน (ออกเสียง โคร แบบขากๆสเลดอ่ะ 5555)

ทุกคนน่ารักกับเราและออมมากๆ พูดอังกิดดีกันหมด มารู้ตอนหลังว่า เค้าไปแข่งมาทั่วโลกแล้วเลยต้องเก่งอังกิดเพื่อจะได้ประสานงานง่ายๆ

แต่เค้ามักจะทำตาซาบซึ้งเวลาเรากับออมทำอะไรให้  ความจิงมันเป็นหน้าที่ของ attache อยู่แล้วว่ะ อีกอย่างเรากะออมชอบเรื่อง service ๆ งี้อยู่ละ สบายยยย

ก็ไม่มีไรมาก ไปอัพเดทตารางให้โค้ช ไปนั่งประชุมจับฉลากแบ่งสาย นั่งเชียร์ หาน้ำ หากาแฟ สั่งข้าวกล่อง(ของการบินไทย หรูสัส ข้างในกล่องมักจะมี พาย 1 ชิ้น หนมปังยัดไส้ 1 ชิ้น nugget 3 ชิ้น มัฟฟิ่น 1 ชิ้น แครกเกอร์เนยแข็ง 3 อัน กล้วยหอม 1 อัน ส้ม 1 ลูก นมหนองโพ 1 กล่อง น้ำส้ม 1 กล่อง) สำหรับกุกะออม สามารถกินอิ่มได้เลย 3 มื้อ เพราะเม่งงง โคดดด เยอะ แต่นักกีลากินหมดนะคะ เค้าใช้พลังงานเยอะ

การแบกข้าวกล่องเป็นเรื่องที่หนักหนาสาหัสมาก จากน้ำหนักของที่อยู่ในนั้น แล้วต้องแบกทั้งหมด 11 กล่อง แต่ไม่เป็นไร volunteer อย่างเราทำได้ทุกอย่าง

 

อันนี้โปสการ์ดที่เราทำให้เค้า

 Laurie & Fon

 Sarah & Fon

 Fon & Carole

  Fon & Dienouma

 ขี้เกียดลงรูปละ 5555 เอาไปดูทีเดียวเลยเน้อ

 

 

ลืมบอกไปว่า trend ฮิตของ universiade คือ pin ของประเทศต่างๆที่เอามาติดไว้ตรงสายห้อย badge

 

 ฝั่งซ้าย (จากบนลงล่าง) : เข็มมธ., เยอรมัน, ตรา Universiade ปีนี้, USA, ตราไก่..ฝรั่งเศส, อังกิด

 ฝั่งขวา (บนลงล่าง) : อิตาลี, ฟิลิปปินส์, ญี่ปุ่น, mascot ของ universiade, จีน, เอสโตเนีย

 

 

จาก universiade

เราได้รู้ระบบการแข่งกีลาพวกนี้ ได้รู้ระบบรถขนส่ง ระบบอาหารนักกีลา(ซึ่งสำคัญที่สุดสำหรับนานาประเทศ) ระบบจัดการคน  ได้รู้จักผู้ช่วยโค้ชวอลเล่ย์ทีมโปแลนด์(น่ารักมากอ่ะ อายุปะมาน 28 หล่อๆ 55555) 

เราไม่เห็นด้วยที่เอะอะๆก็จะโทษแต่ระบบเค้าอ่ะ

คือแบบความจิง การบริหารคนมันแย่จิงๆ เพราะนักศึกษาบริหารกันเอง คือเรียนไป ทำไป

เราว่านี่ก็โอเคแล้วอ่ะ เพราะการบริหารคนทำงานโดยเฉพาะ volunteer ที่มีสิทธิ์จะลาออกไปดื้อๆได้ ไม่มีสัญญาต้องเซ็นอะไร

คือถ้าจ้างบริษัท human resources management อย่างพวก NCC มา ค่าใช้จ่ายมันจะเพิ่มอย่างรุนแรงอีกราวๆ 100 ล้านอ่ะ อย่าเลย ให้นศ.ได้มีประสบการณ์ดีกว่าว่ะ

บางครั้งเราก็แอบเซ็งนะ แต่ volunteer คือผู้ที่เข้ามาช่วยกันแก้ปันหาไม่ใช่หรอวะ เพราะฉะนั้นเราก็ยินดีจะเผชิญหน้าและช่วยพวกเค้าแก้อ่ะ 

เราว่าเราก็โชคดีที่โค้ชกับนักกีลารักและก็ให้เกียรติเรากับออม ไม่ทำเหมือนเราเป็นแค่ attache ที่จะมา serve เค้าอย่างเดียว

ได้คุยได้เล่นได้กินข้าวร้องเพลงกัน

วันกลับก็ทำโปสการ์ดให้เค้า (เด๋วเอามาลงในเว็บ) เค้า greet แบบฝรั่งเสดกับเราด้วยอ่ะ ทุกคนเลย  แบบเอาแก้มชนๆจุ๊บๆ น่ารักสุดดดดดดดดด แล้วก็ให้เสื้อที่ใช้แข่ง (แต่ซักแล้ว) มา 1 ตัว

โค้ชก็ให้เสื้อมาอีก 1 ตัว

เค้าบอกว่าไม่รู้จะขอบคุนยังไงเลย เสียดายที่เราอยู่แล้วเที่ยวต่างจังหวัดกะเค้าไม่ได้ เพราะวันรุ่งขึ้นเราจะต้องไปประชุมที่ปักกิ่งแล้ว ก็เลยหาทาง keep in touch กันโดย e-mail

และต่อไปนี้ ถ้าเราไปฝรั่งเสด เราก็มีคนให้ไปพักด้วยแล้ว เย่ๆๆๆๆๆๆ ตั้ง 10 คนแน่ะ เยี่ยมที่สุดดด

 

universiade เป็นหนึ่งประสบการณ์ของชีวิตที่จะลืมไม่ลงจิงๆ ทำให้เราเข้าใจชีวิตดีขึ้น รักคนในโลกนี้มากขึ้น ไม่มองคนจากที่ได้ฟังมา  ใจเย็นขึ้น  รู้จักธรรมศาสตร์รังสิตดีขึ้นอย่างแรง 555

ทุกสิ่งทุกอย่างถึงแม้จะดีหรือร้าย บวกรือลบ สำหรับเราแล้ว มันคือประสบการณ์ที่จะหลอมรวมกลายเป็นภาพความทรงจำที่สุกปลั่งและชัดแจ้งอยู่ในหัวใจได้เป็นอย่างดี 

 

ดีใจที่เป็นส่วนร่วมเล็กๆ ที่ทำให้งานใหญ่ๆเกิดขึ้น และดำเนินต่อไปจนจบได้

 

 

 

จะไม่ลืมเลย >> UNIVERSIADE2007 <<

 

ขอโทดที่อัพน้อยไปหน่อย 555

เด๋วต้องไปเรียนเต้นแล้ว ไว้จะกลับมาอัพต่อ

 

 - - - - - - - - - - - - -

 

มาแร๊ววววว

 

HPAIR : Harvard Project for Asian and International Relations 2007 @ Beijing !!!!!!!!!

 

เป็นทริปการไปประชุมที่สนุกมากมากมากม๊ากๆๆๆๆๆ

 

ก็เจอกันที่หนามบินตอน 9 โมงเว่ย

มีเรา แอม แมน ก๊อต ไมค์ นั่งไฟลท์เดียวกัน คือ TG614 ไอ่อาร์มกับไอ่ดุ่มนั่ง Cathay ไป via Hongkong ก่อน ส่วนนางเอ็มไปแรดอยู่เซี่ยงไฮ้ก่อนหลายวันแล้ว จะไปเจอกันที่ปักกิ่ง พวกรุ่นพี่ก็ไปกันก่อนแล้ว

 

พอผ่านตม.ก็ไปเดินแรดๆ เราหิวข้าว เลยไปนั่งเจี๊ยะอยู่ที่ coffee world

มัน boarding ตอน 10.00 เว่ย แล้วเราก็นั่งกินจน 10.05 มันประกาศ final call ช็อกสะเดิดอีกรอบครับท่าน หลังจากที่เมื่อ 2 ปีก่อนเจอประกาศ final call ขณะที่กำลังเดิน shopping ตอนไปแรดกะไอ่พีร์ ไอ่ปอนด์ที่สิงคโปร์

ทีนี้ก็รีบๆเดินกันไป ช็อกอีก 1 รอบเพื่อปั๊มหัวใจให้เลือดสูบฉีด

แถวยาวสัสสสสสสสสส

แบบ นักกีลาทีมชาติจีน และคนจีนมากมายก่ายกอง กำลังผ่านการตรวจ ทีละคน ย้ำ ทีละคน เพื่อหาของเหลวในกระเป๋า พวกกุแบบ สาดดด ซวยๆๆ

เข้าแถวจน 10.25 ก็ยังยาวอยู่เว่ย เริ่มลอกแล่ก แต่เราไม่ค่อยว่ะ คือคนข้างหน้าเป็นนักแบดทีมชาติจีนเว่ย ทีแรกเราก็ไม่ได้อะไร

แค่แอบมอง (ความจิงชะเง้ออย่างแรง) ไปที่ boarding pass เค้า เพื่อจะดูว่าเค้าไป flight เดียวกันป่าว

ปรากดว่า flight เดียวกันว่อย ทีนี้เค้าหันกลับมา

สัส!!!!!!!!!!!

หล่อเห้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ยิ้มให้ด้วย พระเจ้า อีฝนนอโผล่อีกรอบ - -" อนาถ

ก็รอๆไปจน 10.35 เว่ย เป็นเวลาที่เครื่องออก อิฝนเป็นคนแรกที่โผล่ออกมาจากที่ตรวจของเหลว

กุก็วิ่งสุดชีวิตเว่ย ไปหน้า gate เพื่อที่จะบอกให้พนักงานตรงนั้นว่าอย่าเพิ่งถอดงวงออกจากประตูเครื่องบิน รอเพื่อนๆ+นักกีลาก่อน 5555 paranoid เห้ๆ

ตอนหลังทุกคนก็วิ่งเปิดตูดแน่บมาเหมือนกัน

เอาเป็นว่าทันเว่ย เพราะมีนักกีลาทีมชาติจีนต่อแถวรอตรวจอยู่อีกตั้ง 30 คน เค้าปิด gate ไม่ได้อยู่แล้ว

 

ก็เครื่อง take off เรากับแอมนั่งแถวหลังสุด เพราะเป็นตั๋วฟรี 555

ไม่เปนไร นั่งใกล้นักกีลาแบดหล่อๆมากมาย 5555 กุกับแอมดี๊ด๊า

 

ด้วยความที่ตื่นเช้า ก็เลยหลับตั้งแต่ขึ้นเครื่องเลยเว่ย

แล้วก็โผล่หัวมาอีกทีตอนที่อาหารมา serve เม่งกินไรไม่ได้เลยนอกจากเค้กชาเขียวสุดอร่อย

ก็ช่างมัน กินเค้กไปครึ่งชิ้น แล้วนอนต่อ 55555 นอนกินบ้านกินเมืองโคดๆ

 

นอนไปแป๊บนึง ไอ่พวกคนจีนหัวเหม่ง (ไม่ใช่กุ) หมายถึงพวกคนอายุปะมาน 40 อ่ะ ผู้ชายมันมาจับกลุ่มคุยกันท้ายเครื่อง เพราะที่มันกว้าง

กุเริ่มเซ็ง

จำนวนจาก 2เป็น 3  ไปเรื่อยๆ จนกลายเป็น 6 คน

คุยไปครึ่งชม. เลยเหลือ 3 คน แต่อิ 3 คนเนี่ย หัวโจกจิงจิ๊งงง

คนจีนข้างๆเราเค้าน่ารักมาก เห็นเรารำคานเว่ย

เลยด่าไปว่าทำไมคุยเสียงดังไม่เกรงใจคนอื่นงี้ เค้าหลับอยู่เลยสะดุ้งตื่นเลย (หมายถึงกุ) อย่าทำให้ชาวต่างชาติมองคนจีนว่าชอบทำตัวแย่ๆอย่างงี้สิ  << กุฟังออกแต่ให้พูดก็พูดไม่ได้ว่ะ กร๊ากกกก อนาถ

อือ ก็ขอบคุนเค้า เค้าก็ยิ้มๆให้เว่ย น่ารักดี ทีแรกเรากัวเค้า เพราะเจ๊เล่นทา eyeliner ความหนาประมาณครึ่งเซนได้มั้ง

เออๆๆลืมบอก

เทรนใหม่ของแอร์การบินไทย flight นี้

ทา eyeshadow สีฟ้า (ล้วน) เป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าอยู่บนเปลือกตา ย้ำ สี่เหลี่ยมค่ะอีหนู  เรากะแอมเห็นเค้าครั้งแรกสะดุ้ง เพราะนอกจาก eyeshadow อันน่ากัวแล้ว

เจ๊แกยังมีร่องรองแผลเป็นจากสิวเขรอะอยู่เต็มหน้า  ส่วนแอร์อีกคนไม่เป็นนะ แต่ทา eyeshadow เป็นสี่เหลี่ยมเหมือนกัน

คือเรากะแอมพยายามอย่างมากที่จะทำความคุ้นเคยกะหน้าเจ๊แก  แต่ก็ยังแสดงอาการกระตุกๆเวลาเงยขึ้นไปสบตา - -" กัววว

 

ในที่สุดก็ถึงปักกิ่งจนได้

ไปรอรับกระเป๋า ผู้ชายไทยทุกคนต่างงงงวยกับความหล่อของนักกีลาแบดมินตันจีน เอาจิงคือหล่อทั้งหญิงและชาย ไม่รู้ชาติก่อนทำบุญด้วยอะไร

 

ทำไมกุถึงพูดเรื่องนี้ตลอดเวลาวะ 5555 ไม่เอาแร๊วๆๆๆ

 

พอรับกระเป๋าเสดก็ไปเผชิญกับการหารถไปโรงแรม

ไอ่พวกผู้ชายดันไปหลงกลคนจีนเว่ย จะเช่ารถตู้ไป คนละ 100 yuan!!!!

ทีแรกเรานึกว่าเหมาทั้งคัน 100 yuan จะเดินตามไป แต่ถามเพื่อความชัวอีกที ปรากดคนละ 100

กุแบบ noooooooo

แล้วยังไม่พอ พวกนกต่อพวกนั้นยังบอกว่า ถ้านั่งแท็กซี่ก็คันละ 380 หยวนแล้ว

กุเริ่มงง เพราะพนักงานในหนามบินบอกว่า 100 หยวน

พวกนั้นก็ดันเชื่อยายนกต่ออีกเว่ย

เราแบบ ตามใจเว๊ยๆๆ

เลยพาแอมเดินไปรอแท็กซี่ สรุป มันก็เดินตามกันมา 55555

ก็บอกแท็กซี่ว่า jianguo garden fandian ไม่รู้ว่า garden มันใช้คำว่าอะไรในภาษาจีนเลยบอกไปเปนอังกิด

เค้าก็อ่านภาษาอังกิดไม่ออก อ่าน pinyin ก็ไม่ออก กุจะบ้าตาย

สรุปก็ให้เค้าโทหาโรงแรม

มันคือ haoyuan jianguo fandian เว่ย

ก็นั่งไปกัน รถเรามีแอมกะเราสองคน เพราะเค้าไม่ให้นั่งเกิน 4 คนต่อ 1 คัน

อีกคันนึงก็มีแมน ก๊อต ไมค์

จะบอกว่าคนขับแท็กซี่จีนเป็นฟังก์ชั่นอินเวิร์สกับแท็กซี่ไทย

คือเฮียพูดกับชั้นอย่างกะชั้นไปขับรถชนเฮียอย่างงั้นอ่ะ

แบบ โอ๊ยยย อย่าให้เซ่ดดด เสียงดัง 180 เดซิเบลได้

แต่ขับรถโคดดดดดดนิ่มมมมมม

กุแบบ เอ่อ ตะกี๊คนนี้เพิ่ง(ตะโกน)คุยกะกุหรอวะเนี่ย

เปนฟังก์ชั่นแปรผกผันกับแท็กซี่ไทยก็คงรู้นะ 5555

รูปตอนอยู่ในแท็กซี่

 

ไปถึงโรงแรม จ่ายค่าแท็กซี่ 90 หยวน พบอิเอ็มมานั่งรออยู่แล้ว เลยไป check-in ทันที

นี่คือห้องของเรา ใหญ่มากๆๆๆ ราคาไม่แพงด้วยว่ะ (รู้สึกดี 5555)

 เตียงซ้ายของแอม เตียงขวาของเรา ^^

 โซฟา (แถมแอมด้วย 555)

 ทางเดิน (ถ่ายไมวะ 55555)

 

วันนั้นพอ check-in แล้วปล่อยทุกคนขี้เสร็จ (ขี้กันทั่วหน้า 5555)

ก็ไปสำรวจ Grand Hyatt ที่จะใช้ประชุม ซึ่งอยู่บล็อกถัดไป

แล้วก็ไปเดินห้าง อิแมนก็ไปม่อสาวจีน ซึ่งมันบอกว่ารู้สึกขาดแคลนอาหารตามานาน มันเพิ่งกลับจากเกาหลี

บอกว่าที่เกาหลีไป 5 วัน เจอผู้หญิงงามอยู่ 2 คนแล้วดูเหมือนศัลยกรรมทั้งคู่ด้วย แต่จีนนี่งามๆนับไม่ถ้วน เอิ้กกส์

 

วันถัดมาก็เดินอย่างงัวเงียกันถ้วนหน้า ไป hyatt

 

นี่ห้องประชุมรวมของทุก seminar

 

 

ตอนกินข้าวกลางวัน อาหารหรูเห้ๆๆๆๆๆ บุฟเฟต์ แซลมอนโคดดดดสดดด อาหารคาวมีปะมาน 15 อย่าง อาหารหวานอีก 7-8 อย่าง อ้วนกันถ้วนหน้า

 

ประชุมก็เยี่ยมๆ คนพูดเก่งๆทั้งนั้น อาจานจาก harvard, NUS, director of UNEP เยอะมาก จำไม่ได้

แต่นั่งไป 3 sections กุเริ่มไม่ไหวละ เซลลูไลท์เกาะตูดโคดดดด ตอนนั้นมัน 15.30 แล้ว (คืออิเอ็มกับก๊อตโดดไปตั้งแต่พักกลางวันเสร็จ)

เลยบอกพี่ดลว่าเรา แอม ดุ่ม อาร์มจะโดดแล้ว พี่ดลบอกเออไปด้วย 5555 สรุปคนไทยใน economic growth seminar โดดหมดตอน sec สุดท้าย 5555

 

ก็ชวนพี่แหวนที่เค้าอยู่ leadership seminar กับไอ่ไมค์ ไปด้วยกัน ไอ่แมนที่อยู่ social policy seminar ก็โดดด้วย

ไปเดิน dongdan market ได้กะเป๋าตังมาให้คุณจุง 1 ใบ

เป็นเรื่องที่แปลกมากๆสำหรับพี่แหวน เค้าแบบยืนงงๆ

ความจิงก็สำหรับเราและแอมด้วย

เพราะไอ่พวกนี้มันจะให้ผู้หญิงคอยตลอดเวลา 55555

มันจะเข้าร้าน shopping แล้วให้เรา พี่แหวน แอม รออยู่ข้างนอก

กินก็ให้รอ เดินก็ให้เรา แอม พี่แหวนเดินช้าๆหน่อย ฯลฯ โคดแปลกเลยปะวะ 5555 คิดแล้วฮาเพราะเล่าให้พี่ดลฟังเค้าเลยบอกว่า เฮ้ยนี่แหละผู้ชายบีอี

 

 นี่เว่ย เสื้อนักศึกษา+boardshorts ใส่ไปเดิน shopping 55555 อนาถได้อีก

(ปล. รถไฟใต้ดินที่ปักกิ่งไม่มีแอร์ว่ะ โคดร้อน)

 

โอยยยย ไว้เด๋วมาอัพต่อละกัน 55555

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 สาวน้อยร้อยชั่งนามว่า Kujoo ก็ได้ถือกำเนิดขึ้น

 

 

 

 

 เนี่ย แม่เนี่ยมาหาแฟนให้ kujoo ของเรา เฉ้ยยยย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เพื่อนแนะนำให้ฉันไปทำ......"เสน่ห์ยาแฝด".......

ฉันกับแฟนคบกันมา 4 ปี มีโครงการจะแต่งงานกันสิ้นปีนี้ แต่แล้วจู่ ๆ เค้าก็มาบอกว่า “เราเลิกกัน” “เค้าไม่ได้รักฉันแล้ว ตอนนี้เค้าพบคนใหม่ ตลอดเวลาเค้าหลอกฉันมาตลอดว่ารัก เค้าจะแต่งงานกับผู้หญิงคนใหม่สิ้นปีนี้”

ฉันทำทุกวิถีทางเพื่อจะฉุดรั้งเค้ากลับมา ฉันถามว่าฉันผิดตรงไหน ไม่ดีตรงไหน ฉันจะปรับปรุงตัวใหม่ เค้าต้องการอะไรฉันทำให้ได้ทุกอย่างและยอมทุกอย่าง ขอเพียงแค่ “กลับมาเหมือนเดิม” แต่สิ่งที่ฉันได้รับคือความเฉยชา,หงุดหงิด,รำคาญ ทำอะไรก็ผิดไปหมด

“เพื่อน” แนะนำฉันให้ “ไปทำเสน่ห์” ปกติฉันเป็นคนที่กลัวเรื่องพวกนี้ไม่อยากยุ่งเกี่ยว ไม่อยากเข้าใกล้ แต่....ณ จุดจุดนี้ ไม่ได้แล้ว ความรักบังตาฉันยอมทุกอย่าง ขอเพียงได้เค้ากลับคืน อะไรก็ได้สำหรับฉัน ณ ตอนนี้

“ปู่ฤาษี” คือผู้ที่เพื่อนฉันพาไปหา เพื่อนบอกว่า “ท่านเก่ง ญาติของเพื่อน สามีหนีไปอยู่กับเมียน้อยท่านก็เป็นคนเรียกกลับมา ทุกวันนี้ทั้งรักทั้งหลงภรรยา ไม่ไปมีใหม่อีกเลย”

บ้านปูนชั้นเดียว มีลานจอดรถที่พอจอดรถยนต์ได้ประมาณ 10 คัน วันแรกที่ฉันไปมีรถยนต์จอดอยู่ 3 คัน มองเข้าไปในบ้านมีคนนั่งจนล้นออกมาข้างนอกมีเสียงหัวเราะดังออกมาเป็นระยะ เพื่อนพาฉันเข้าไป ภาพที่ฉันเห็น “ชายหนุ่มอายุน่าจะประมาณ 28 – 29 ปี ผมยาวมีลายสักเต็มตัว นัยต์ตาหวานเยิ้ม มือคีบบุหรี่พูดไป ยิ้มไป ปล่อยมุกสนุกสนาน ทำให้ผู้ที่เข้ามาหาหัวเราะเป็นระยะ ๆ นุ่งชุดลายเสือ ดูดีมีเสน่ห์ “ คนนี้เรอะที่เพื่อนบอกว่าเป็นปู่ฤาษี ทำไมยังหนุ่ม แต่ ณ วินาทีนั้นความรักบังตาไม่ได้คิดอะไร เพื่อนบอกว่าดี ฉันก็เชื่อโดยที่ไม่ได้คิดถึงเหตุการณ์ในวันข้างหน้าเลย

เราสองคนนั่งรออยู่ประมาณครึ่งชั่วโมง คนที่เข้ามาล็อคแรกก็ออกไป ถึงคิวของฉัน เพื่อนแต่งขันธ์ห้า (ดอกไม้ 5 คู่ เทียน 5 คู่) พร้อมเงิน 100 บาท ให้ฉันเขียนชื่อ-นามสกุล พร้อมที่อยู่ ของฉันและของแฟน ยื่นให้ปู่ฤาษี
“.........(เอ่ยชื่อฉัน) ดวงไม่ดี จะถูกแย่งของรัก ....... (เอ่ยชื่อแฟน) คนนี้เป็นแฟนใช่มั๊ย”
ฉันตอบ “ใช่ค่ะ” มีอะไรจะถาม”ท่านถามฉัน
......เงียบ ......ฉันก็ไม่รู้จะถามอะไร
เพื่อนหันมาสะกิด “ตอบไปซิ”
ก็ไม่รู้จะตอบอะไร..........
ท่านนั่งหลับตาสวดคาถาประมาณ 5-10 คำ แล้วหันมาถาม “ รักเค้ามาก ตอนนี้ใจเศร้าหมอง มีแต่คิดจะฆ่าตัวตาย .........อยากได้เค้ากลับมามั๊ย” ท่านหันมาถาม
“อยากได้ค่ะ” ฉันตอบ
“ถ้าอยากได้คืน จะช่วย แต่จะต้องจ้างน่ะ มีเงินเท่าไหร่”
“สองพันค่ะ”
ท่านหลับตาสักพัก “ไม่ใช่หรอก ในกระเป๋าตังค์มีเงิน ห้าพันบาท ในสมุดบัญชีมีเงินอีก 3 หมื่น”
ฉันตกใจ ท่านรู้ได้อย่างไง
“ถ้าอยากได้คืน ปู่คิดค่าจ้าง 3 หมื่น”
“ตกลงค่ะ” ฉันตอบตกลง
“จะบ้าเหรอ.....3 หมื่นน่ะแก ไม่คิดก่อนหรือไง” เพื่อนฉันตกใจรีบหันมาถามฉัน
แต่สำหรับฉันตอนนี้อะไรก็ไม่สำคัญเท่าการได้แฟนกลับคืนมา
ปู่ฤาษี มองหน้ายิ้ม ๆ “ให้ไปเอา...................................” ท่านสั่งให้ฉันนำสิ่งของมาเข้าพิธี
.............................................
รุ่งขึ้น เดินทางไปหาปู่ฤาษี ไปถึงก็มีคนมารอท่านเต็มอาศรมไปหมด
รายแรก....มากันประมาณ 5-6 คน แต่งขันธ์ 5 จานเดียวใส่เงิน 100 บาท แต่มีรายชื่อในกระดาษประมาณ 10 ชื่อได้ ท่านรับขันธ์ 5 ไป หลับตาสวดมนต์ ดูให้ทีละคน การทำนายของท่านแม่นเหมือนตาเห็น ท่านจะทักเกี่ยวกับที่อยู่อาศัยก่อนว่า เป็นลักษณะไหนอยู่ตรงไหนมีอะไรเป็นจุดเด่น (มาทราบภายหลังว่าท่านไม่ได้ดูจากวันเดือนปีเกิด แต่จะส่งจิตไปยังบ้านที่เราอาศัยอยู่เพื่อไปตรวจสอบยังสถานที่ ท่านจึงต้องถามว่าสถานที่ที่ท่านไปถูกต้องหรือไม่) ท่านจะทักแต่ละคนตามรายชื่อที่เขียนไป จนกระทั่งไปสะดุดที่ชื่อของลูกสาวของคนที่มาดู “มันหนีออกจากบ้านไปใช่มั๊ย” (จริง ๆ แล้วท่านจะพูดเป็นภาษาอีสาน แต่ว่าฉันแปลเป็นภาษาภาคกลางให้เพื่อจะได้เข้าใจ)
“ใช่จ๊ะ” คนเป็นแม่พูด น้ำตาเริ่มไหล
ท่านหลับตาสวดมนต์สัก 5-10 คำ “ มันหนีไปกับผู้ชายตอนนี้มันอยู่ กาฬสินธ์ อยู่บ้านเค้า”
“ปู่ช่วยหน่อย ตามมันกลับมาให้หน่อย” แม่พูดไปพร้อมเช็คน้ำตา ฉันเองก็พาลจะน้ำตาไหลตามไปด้วย
ท่านสวดมนต์สักพัก “เออ....ปู่จะช่วย วันจันทร์มันจะกลับมา พอมันมาแล้วให้พามันมาหาปู่……..” ท่านพูดปลอบใจเขาสักพักแล้วก็เริ่มสอนให้เข้าใจถึงวิถีชีวิตของมนุษย์เป็นคำสอนตามแบบของศาสนา จนพ่อแม่ของน้องผู้หญิงผ่อนคลายหายเศร้าท่านจึงให้กลับ

รายที่ สอง เป็นชาวบ้านมาประมาณ 4-5 คน รายนี้ภรรยาหนีตามชู้ไป ทิ้งสามีกับลูกสองคน สามีเค้ารักภรรยามาก อยากได้ภรรยาคืน ฤาษีท่านดูไปแล้วทักว่า ภรรยาของแกหนีตามผู้ชายข้างบ้านไป ผู้ชายคนนั้นก็มีภรรยาแล้วใส่เสน่ห์ภรรยาของแกด้วย พอท่านพูดถึงตรงนี้ ผู้หญิงที่มาด้วยบอกว่าเป็นสามีของแกเอง ปู่จึงหันมาถามว่าจะเอาคืนด้วยหรือ ฝ่ายหญิงตอบว่าไม่เอา ปู่จึงหันไปถาม ฝ่ายชายว่าจะเอาคืนจริง ๆ หรือ ไม่รังเกียจเค้าหรือที่เค้าทำแบบนี้ โกรธเค้าไหม เกียจเค้ามั๊ย ซึ่งฝ่ายชายก็ยืนยันคำเดียวว่าจะเอาคืน ท่านถามซ้ำ 3 ครั้ง ฝ่ายชายก็ยังยืนยันคำเดิม ท่านรับปากว่าจะช่วยแล้วให้บูชาของสิ่งหนึ่งไป เรียกเก็บเงิน 500 บาท

ฉันเริ่มสงสัย เอ...ทำไมของฉัน 3 หมื่น ส่วนของคนนี้แค่ 500 บาท แต่ก็ยังไม่ได้ถามตอนนั้น

รายที่ 3 เป็นคุณยาย พาหลานสาวมากราบท่าน บอกว่าเป็นคนนี้ที่หนีออกจากบ้านแล้วให้ท่านตามมาให้ กลับมาแล้วตามที่ท่านบอก ท่านเรียกน้องผู้หญิง (อายุประมาณ 16-17 ปี) เข้ามานั่งต่อหน้าท่านแล้วเริ่มสอน ซึ่งคำสอนของท่านฉันฟังแล้วน้ำตาแทบไหล.....
“เห็นหน้ายายมั๊ย แกเสียใจขนาดไหน เค้าเลี้ยงเรามากี่ปี แต่ผู้ชายอีกคนพึ่งเจอกันไม่เท่าไหร่ ทำไมถึงทุ่มเททุกอย่างให้เค้าได้ขนาดนั้น ยายเค้าเสียใจขนาดไหนเห็นมั๊ย (คุณยายเริ่มเช็ดน้ำตา) ที่ปู่ช่วยไม่ได้อยากช่วยเราน่ะ ปู่สงสารยายของเราถึงได้ช่วยเรียกกลับมา............................” ท่านสอนอยู่นานพอควร

เกือบบ่าย 2 ถึงคิวฉันซะที ท่านหันมายิ้ม “เดี๋ยวจะทำน้ำมนต์ให้อาบ”
ท่านให้ฉันอาบน้ำมนต์โดยท่านเป็นผู้ปลุกเสก จะมีผู้ชายอีกคนเป็นคนอาบให้ ในระหว่างที่อาบเค้าก็จะสวดคาถาไปด้วย .....หลังจากอาบน้ำมนต์เสร็จ ท่านก็ให้นำของที่เตรียมมาให้ ทำพิธีอยู่ประมาณ 10 นาที หลังเสร็จพิธีท่านผูกแขนให้ฉันแล้วสั่งให้ฉันปฏิบัติตามคำสั่ง
1. ทุกวันตอนเย็น ให้ฉันเดิน 999 ก้าว โดยให้นับทีละก้าวห้ามนับผิด หากนับผิดหรือไม่แน่ใจให้เริ่มนับใหม่
2. ก่อนนอนให้สวดมนต์ 99 จบ
3. ให้คุยกับ คุณพ่อหรือคุณแม่ทุกวัน เล่าเรื่องต่าง ๆ ให้ฟังให้หมด ห้ามปิดบังและโกหก
4. ไม่ให้รับรู้หรือพูดคุยกับแฟนโดยเด็จขาด ภายใน 15 วัน หากผิดคำสัญญาจะต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่จนกว่าจะครบ 15 วัน
ท่านให้ฉันปฏิบัติอยู่ 15 วันแล้วให้กลับมาหาท่านใหม่ ซึ่งท่านสัญญาว่าภายใน 15 วัน หากฉันทำได้ตามคำสั่งแฟนของฉันจะกลับมาหาฉันแน่นอน

ฉันรับปาก และเริ่มปฏิบัติตามที่ท่านสั่งไว้......เวลาเริ่มผ่านไปจากวันที่หนึ่ง เป็นวันที่สอง วันที่สาม วันที่สี่ วันที่ห้า.......วันที่สิบห้า
วันที่ 15 ครบจำนวนวันที่ท่านสัญญาไว้ ฉันเดินทางไปหาท่านแต่เช้า.......
“เป็นไง.....รู้สึกดีขึ้นบ้างหรือเปล่า” ท่านถาม
“ค่ะ สบายใจขึ้น มากแล้วค่ะ”
“รักเค้ามากเลยหรือ” ท่านถาม
“ค่ะ”
“ได้โทรหาแม่ทุกวันหรือเปล่า”
“โทรค่ะ”
“แม่ว่าไง เค้าเสียใจมั๊ย”
“แม่ไม่ว่าอะไรค่ะ ท่านจะคอยปลอบใจ แล้วท่านก็เสียใจมากค่ะ”
“แม่เสียใจ แล้วเราเสียใจมั๊ย”
.....ฉันเงียบ เริ่มคิด “เสียใจค่ะ”
“ตอนเราร้องไห้ แม่เค้าว่าไง”
“......แม่เค้าก็ร้องไห้ค่ะ....”
“รักแม่มั๊ย”
“รักค่ะ”
“ใครทำให้เราเสียใจ ใครทำให้เราเป็นแบบนี้ ผู้ชายคนนั้นใช่มั๊ย”
.......ฉันนั่งนิ่ง น้ำตาเริ่มไหล.......
“ทำงานมาเคยให้เงินแม่บ้างมั๊ย....เวลาไปตลาดเห็นกับข้าวเคยจำได้มั๊ยว่าแม่ชอบกินอะไร จำได้หรือเปล่าว่าตัวเราชอบกินอะไร...............ทุกวันนี้กับข้าวที่ซื้อมากินเป็นที่เราชอบหรือเป็นที่ผู้ชายคนนั้นชอบ........ทำไมต้องให้เค้ามามีอิธิพลอยู่เหนือตัวเองขนาดนั้น เค้าทิ้งเราไปเพราะอะไร.......ตอบได้มั๊ย”
“.......เค้าไปมีคนใหม่ค่ะ”
“ทำไมเค้าไปมีคนใหม่”
“......ไม่ทราบค่ะ” ฉันตอบไปพลางเช็คน้ำตา
“เพราะสันดาน......เข้าใจคำว่าสันดานมั๊ย คนดี จะคิดดี ทำดี พูดดี คนไม่ดี ความคิดมันก็เลวไปด้วย อยากจะทุกข์ทรมารอยู่แบบนี้ไปตลอดชีวิต ก็จะเอามันคืนให้ แต่ถ้าอยากจะมีความสุข ไม่อยากให้แม่เสียใจ มีชีวิตที่ดี เจอคนดี ๆ ก็เลิกกับมันซะ ปู่ไม่เคยเห็นใครตายเพราะอกหัก แต่ที่คนมันตายก็เพราะมันสิ้นคิด เพราะแพ้ใจตัวเอง ใจอ่อนแอ ถ้าไม่คิดไม่นำจิตไปวางไว้กับมัน มันก็จะค่อย ๆ ดีขึ้นเอง บังคับตัวบังคับกายมันทำได้ แต่การบังคับใจถ้าไม่แกร่งจริงมันก็ยาก แต่ใจมันเป็นของเราถ้าเรายอมแพ้มัน เราก็จะแพ้ไปตลอดชีวิต ถ้าเราเคยเอาชนะมันได้บังคับมันได้ เราก็จะไม่มีทุกข์ ไม่มีใครช่วยเราได้หรอกหมอที่ไหนก็รักษาให้ไม่ได้ มีแต่ตัวเรากับเวลาเท่านั้นที่ช่วยตัวเราได้......สิบห้าวันผ่านมาเป็นไงบ้าง”
“ไม่ได้คิดอะไร ก็รู้สึกดีค่ะ”
“ทำต่อไปน่ะ ตัดใจซะ มันทำไม่ได้ทันทีหรอกแต่มันจะค่อย ๆ ดีขึ้น คิดถึงแม่ไว้ให้มาก ๆ ไม่สบายใจอะไรก็เล่าให้เค้าฟัง ให้มีสติ อย่าไปจดจ่ออยู่กับมัน 15 วันผ่านมาไม่มีเค้าเราก็อยู่ได้ ไม่เห็นจะตายไม่ใช่หรือ ตัดใจซะเอาสมาธิไปจดจ่ออยู่กับสิ่งอื่น อย่าไปใส่ใจกับมัน คนมันไม่ดีก็ปล่อยมันไปตามวิถีชีวิตของมัน........”
ปู่ฤาษี หันไปหยิบของในย่าม เป็นเงิน 3 หมื่นบาท ยื่นคืนให้ฉัน
“เงิน 3 หมื่น ปู่ไม่เอาหรอก ให้เอาไปเก็บไว้ 2 หมื่น เอาให้แม่ 5 พัน อีก 5 พัน ไปซื้อเสื้อผ้า เครื่องสำอาง แต่งตัวใหม่ให้ดูดีกว่านี้” พูดจบแกก็หัวเราะ
“จำคำปู่ไว้ อย่าเชื่อใจคน อย่ามองเพียงแค่ภายนอก แล้วอย่าไปทำเสน่ห์ที่ไหนอีก ทุกคนมีเสน่ห์อยู่ในตัวเองอยู่แล้ว เพียงแต่เสน่ห์ที่เรามีจะถูกใจใครเท่านั้น พวกนุ่งผ้าเหลือง ผ้าขาว บางคนสักแต่เอาผ้ามาห่ม แต่ใจมันไม่ใช่คน เราเป็นผู้หญิงต้องระวังตัวให้ดี ถ้าเจอคนดีก็ดีไป ถ้าเจอพวกไม่ดีเราจะเสียทั้งตัว เสียทั้งเงิน เสียทั้งใจ จะไปโทษใครบอกใครก็ไม่ได้ เราโง่เอง ...หยุด...ห้ามไปทำเสน่ห์ที่ไหนอีก จำคำปู่ไว้ให้ขึ้นใจ วันนี้แฟนเราจะมาหา ก็ตัดสินใจเอาก็แล้วกัน”
………………………………….
ฉันกลับที่พัก เริ่มนั่งคิดทบทวน เรื่องราวต่าง ๆ ที่ผ่านมา ความเจ็บปวดที่เคยมี ทุกครั้งฉันแทบจะทนไม่ได้ถ้าคิดถึงเค้า แต่ตอนนี้ทำไมความเจ็บปวดมันลดลง เริ่มมองเห็นสิ่งต่าง ๆที่ผ่านมา จิตใจที่เคยอ่อนแอ มันเริ่มแข็งแรงตั้งแต่เมื่อไหร่ฉันไม่รู้ น้ำตาที่เคยไหลไม่หยุดหากเมื่อไหร่ที่คิดถึงเค้า ทำไมมันหายไปไหน คำสอนของปู่ก้องอยู่ในสองหู ฉันตัดสินใจ.....จากนี้ต่อไปฉันต้องเข้มแข็ง

...........เสียงเคาะประตูหน้าห้อง.....
“ใครค่ะ” ฉันถาม
“เราเอง” เหมือนที่ปู่บอกไว้ไม่ผิด เค้ามาจริง ๆ ใจที่เคยเด็จเดี่ยวเมื่อครู่หายไปไหนหมด หัวใจเต้นแรง ใจเริ่มอ่อน เริ่มหวั่นไหว........
“มีธุระอะไร” ฉันไม่ยอมเปิดประตู
“.....เราคิดถึง.....เปิดประตูให้เราหน่อย”
.......ฉันเริ่มสับสน น้ำตาเริ่มไหล จะทำไงดี...คิดถึงคำพูดของปู่ฤาษี คิดถึงหน้าแม่.......
“กลับไปก่อนน่ะ วันนี้เรายังไม่อยากคุย ตอนนี้เราอยู่กับแม่ กลับไปเถอะ” ฉันโกหกเพราะรู้ว่าตัวเองยังไม่เข้มแข็งพอ หากเจอเค้าวันนี้ฉันต้องใจอ่อนแน่นอน
........................................................
ทุกวันนี้ฉันฝากตัวเป็นศิษย์ของท่าน ปู่ฤาษีคัมภีร์ แสนวัง ผู้ให้ชีวิตใหม่แก่ฉัน ถ้าไม่มีท่านฉันก็ไม่รู้ว่าชีวิตของฉันจะต้องพบเจออะไร อาจจะเจอสิ่งที่เลวร้าย เจอพวกซาตานในคราบนักบุญ ต้องเสียทั้งตัว เสียทั้งใจ จึงอยากจะขอเตือนเพื่อน ๆ ที่คิดจะไปทำเสน่ห์ ให้ไตร่ตรองให้ดี ไม่ใช่ทุกคนจะโชคดีเหมือนฉันเสมอไปน่ะค่ะ

จากคุณ : วรรณวิสา - [ วันวิสาขบูชา 14:29:34 A:58.181.180.110 X: ]

เครดิต : http://www.pantip.com/cafe/family/topic/N5461921/N5461921.html#8

เราอ่านแล้วซึ้งว่ะ เอาจิง ทีแรกนึกว่าจะมาแนวไสยศาสตร์เห๊อะ 

ชอบมากๆๆๆอ่ะบทความอันนี้ T_T

อ่านแล้วรู้สึกยังไงกันบ้างวะแก

เราว่าอ่ะ ถ้าสมมุดมันดันไม่ใช่เรื่องจิง แต่มันก็ให้ข้อคิดเยอะมากเลยว่ามั้ย?

 

 

 

กลับมาแล้วววว คิดถึงกุมั้ยจ๊ะ 5555

 

ได้ข่าวว่าตอนนี้ space ฉัน เน่าเหม็นผุพัง ซากปลวกซากแย้เต็มไปหมด เนื่องจากอัพครั้งสุดท้ายเมื่อ April 08 6:24 PM

ตอนนี้ถือเปน auspicious moment ของเดี๊ยนเอง

เลยจะมาอัพเดทข่าวสารบ้านเฮากันซะโหน่ยยยยย

 

ความจิงมีเรื่องเต็มไปหมด แต่ลืมเกือบหมดแล้วหละ

อ่าว

 

กร๊ากกก

ลืมจิงๆว่ะดู๊ดดด

 

เอาไงดี

 

นึกได้เรื่องไหนก็เล่าเม่งเลยละกันนะเค๊อะ

 

เมื่อวานเว่ย ก็ไปกินข้าวที่ hemlock ตรงท่าพระอาทิด  อาจาน gavan เลี้ยงค่าน้ำ - -" (แต่ค่าอาหารเม่ง คนละ 200 บาท แพงสัสสส)

แล้วตอนที่รออาหารอยู่แล้วก็เหนอิคณิต  กะลังยิ่นตัว และมือ ไปโต๊ะฝั่งตรงข้าม ซึ่งพี่โต้งนั่งอยู่

 

คณิตเม่งงง กางเกงในสี ..ตู๊ด.. เซ็นเซอร์ 5555 เอาเปนว่าคนที่ไปก็เหนกันหมดเว่ย

แต่อาร์มยังคงความลามกเหมือนเคย ไปดึงเสื้อคณิตขึ้น แล้วดึงยางขอบกุงเกงใน

ข้าจะบ้าตาย

เหนอะไรล่ะเอ็ง

 

???

 

ไม่ได้เหนรูตุ๊สนะ 

 

แต่เหน...ไฝ...ตรงตุ๊สอ่ะ

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

หลอนสุดยอดดดดดดดดดดดดดดดด

 

เฮ้ยแต่กุไม่ได้ตั้งใจมองนะ

มันบังเอินเหนน่ะ

55555

 

ความจิงที่เล่านี่นอกเรื่องเว่ย

point ของกุคือว่า

พี่โต้ง ที่เค้าเปนพิธีกร bye'nior อ่ะ

เค้าดูลายมือเปนเว่ยยย แบบแม่นๆด้วยนะเอ็ง

 

เค้าก็ดูหั้ยคณิตมานก่อน

ว่า เนี่ย บ้านมีเพียบพร้อมทุกอย่าง

ไม่มีปันหาอะไรเลย เพราะจะทำอะไรก็ทำได้

น้องจะเรียนต่อถึงป.เอกแน่ะ (กุก็ว่างั้นแหละ)

ชีวิตมั่งคั่งสมบูรณ์

ความรัก.... (อะไรก็ไม่รู้ เม้ากะอิอาร์มอยู่ ไม่ได้ฟัง) 5555

นิสัย เป็นคนพูดอะไรตรงไปตรงมา (ถูก) ชอบหาความรู้อยู่เสมอ (จิง เพราะเม่งเปนแฟนพันแท้ wikipedia)

แล้วก็อะไรอีกมากมายยย บลาๆๆ

 

แล้วก็มาที่ของเรา

พอดีเมื่อตอนเช้าโหนรถเมล์

แล้วอิสังกะสี หรืออะไรซักอย่าง ที่มันเปนที่จับรถเมล์ (ฮ่อด บั๊ซ ๆ)

มันติดมือ แล้วล้างไม่ออก

เปนดำๆ จุดๆ ด่างๆ

พี่เค้าก็ทำนายคำแรกเว่ย

โคดถูกอ่ะ

บอกว่า เมื่อเช้านั่งรถเมล์มามหาลัยใช่มั้ย

กร๊ากกกกก

ใช่ๆๆ

เอิ้กกกส์  อันนี้ไม่เรียกว่าทำนาย

หลักฐานบนใบหน้า ก็คือสายตาเทอที่เฉยเมยยยย

กร๊ากก เพลงของไคไม่รุ

ไม่เกี่ยวหรอก แต่นึกขึ้นมาได้เฉยๆ 55555+

 

ต่อดีกว่า

แล้วก็บอกว่า เอ้อ เด็กบีอีนี่ท่าทางเส้นลายมือตรงชีวิตมันจะคล้ายๆกันหมดเลย

ชีวิตไม่ค่อยมีความสับสนวุ่นวายเหมือนคนทั่วไปเท่าไหร่

(นี่ขนาดไม่วุ่นวายแล้วนะ)

หลังอายุ 30 ชีวิตจะดีมากเลยนะๆ

แล้วก็ เส้นอะไรซักอย่าง บอกว่า

ได้ไปทำงานต่างประเทศแน่นอนร้อยเปอเซ้นนน  หรือไม่ก็อะไรซักอย่างที่เกี่ยวกับต่างประเทศ หรือมีแฟนเปนคนต่างประเทศ อะไรทำนองนี้

กร๊ากกกกดีจัย ขอซ๊ะมี ที่ hot ที่สุดในจักรวาล ด่วนนนนน เลือดกำเดาพุ่งงงงงงง โฮกกกก

 

แล้วก็เรื่องความรัก พี่เค้าบอกว่ามือสองข้าง มันความหมายขัดกัน

เพราะข้างขวาบอกว่า ถ้ามีแฟน จะทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เปนเรื่อง

แต่ข้างซ้ายบอกว่า จะทะเลาะเพราะมีมือที่สามมมมมม

ใครกัน?!?

ช่างใจร้าย

ทำลายความรักอันสวยงามของผู้อื่นได้เช่นนี้

โฮๆๆ

ติงต๊องสัสเลยกุ

 

ส่วนเส้นเนื้อคู่

ของกุ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โฮๆๆๆๆ สรุปคือกุจะมีแต่แฟนนนน

แต่ขึ้นคานชิมิ

 

หลายคนกำลังหัวเราะเยาะอยู่ชิมิ

 

แต่ไม่เว่ย

พี่โต้งบอกว่า

 

เพราะเรายังไม่เคยคิดอะไรจิงจังเกี่ยวกับเรื่องแต่งงานเลย

ถ้าเคยแต่ฝันกลางวัน เส้นมันจะยังไม่ปรากฏให้เห็น

 

กร๊ากกก กุต้องเริ่มจิงจังแล้วววว

(วันนี้ก็คิดว่าน่าจะเจอเนื้อคู่แล้วนะ มีคนนึงที่รถไฟใต้ดินหล่อมากกก ห้าห้าห้า)

 

ส่วนเรื่องอื่นก็ดีหมด

แล้วก็เส้นชีวิตเรา

อายุจะยืนมากๆๆๆๆๆ

ห้าห้าห้า อิเบสท์เมิงอย่ามาโผล่หลอกหลอนกุตอนกุแก่นะ  กร๊ากกกกก

 

ส่วนดวงของแอม

ก็ชีวิตเรียบง่ายไม่วุ่นวายเหมือนกัน

จะไม่เปนคนหวือหวา (ถูกกกกกกก)

ถ้ามีแฟน จะคุยกันแบบเพื่อน ไม่โรแมนติกปั๊ปปี้เลิฟอะไร (กุว่าตรงมากกก)

แล้วนอกนั้นก็ดีๆๆ หมด

 

ทำไมกุชอบเล่าเรื่องดวงตัวเองจังวะ 555+

เอาเหอะมันสนุกเว่ย ดูขำๆ

แต่เชื่อจิงๆ

กร๊ากกกกกกกก

 

จบละมั้งเรื่องแรก

แต่ขี้เกียดเล่าเรื่องอื่นแล้ว

 

เออเล่าดีกว่า

คือว่า james morrison เว่ยยยยยยยยยย

ที่ร้องเพลง wonderful world กับ you give me something อ่ะ รุจักปะๆๆๆ

เค้าอ่ะ

มา add เราใน hi5 เว่ย

กี๊ดดดดดดดดดดดดดด

ดีจัยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ฮิๆๆๆๆ

 

 

เออมีอีกๆ

1st meet ของบีอีได้ผ่านไปแล้ววว

น้องรหัสกุชื่อ ปาร์ค (จีซอง) มาจากบดินทร 3 แหละ

แต่เม่งงงงง ชื่อปาร์คแต่เชียร์หงอ๊ะ

ทำกุ'รมเสียยยย

แต่เอาเหอะ เปนน้องรหัส ให้อภัยได้

เพราะน้องกุก็ตาบอดเชียหงส์เหมือนกัน

ยังไงก็ถือซะว่า ไม่ใช่พวก victory chaser เหมือนคนเชียเชลซี 55555555

 

 

เออใช่ วันนั้น

เราเดินตลาดนัดตรงข้ามเซ็นปิ่นอ่ะ

แล้วแถวนั้นปกตินักศึกษาก็เยอะใช่ปะ

ก็ทุกคนเดินผ่านไปมาตามปกติเว่ย

แต่เราอ่ะ ไปสะดุดตากับนักศึกษากลุ่มนึง

แบบ เม่งดูมี ออร่าๆอ่ะ

กุก็เดาว่าต้องเปนแพทย์ศิริราชแน่เลย

กลุ่มเค้าก็ใหญ่ๆอ่ะ 

พอเดินผ่านไปถึงกลางๆกลุ่มใช่ปะ

ก็เจออิเพชรเว่ยยยย

กุดีจัยมากๆๆๆๆ

แต่เม่งมัวแต่เดินตาโตอยู่

จะถลนออกนอกเบ้าอยู่แล้ว

แต่มองไม่เหนกุ

กุเลยตะโกนให้อับอาย

ไอ่เชี่ยยยยยยยยยยยเพชรรรรรรรรรรร

ชาวบ้านเค้าก็หันมามองหมดเลยเว่ย

แต่กุไม่สนเว่ย 5555

อิเพชรมันก็ อ่าว อีฝน

เมิงมาทำไร เมื่อไหร่จะพากุไปเลี้ยงต้อนรับสู่พระนคร

กุแบบ

ไอ่เพื่อนโฉดดดดด

เจอหน้ากันก็จะให้กุเลี้ยงเลยยยยยยยย

เสดแล้วก็ล่ำลากัน กุก็เดินกลับหอ จบ

 

- - - - - - - - -

 

เมื่อวานดูเทป miss universe รึป่าวเพื่อนๆ

ญี่ปุ่นได้อ่ะ  แต่เราชอบอเมกามากกกกกก ตาสวยยยยยยย ตอนล้มแล้วลุกแบบงามมมมม กี๊ซๆๆๆๆ

บราซิลก็ตอบคำถามน่ารักมากเลยอ่ะ  follow what you think and it will eventually represent your heart

ชอบบบบบบ

เกาหลีก็สวยมาก แต่เวลาชีพูด เม่งแปลกๆ แถมจมูกนี่แท่งซิลิโคนแด่วๆเล้ยยยย 

เคยเหนรูปก่อนชีไปยันฮีปะ  ชี looks so "เต้าหู้" อ่ะดู๊ดดดดด

 

กุนี่ งามก็ไม่ถึง 1 ส่วนร้อยล้านเค้า   แต่ขอวิจานไว้ก่อน กร๊ากกกกกกกกก ชั่วจิงจริ๊งงงง 5555

แต่กุว่ากุแรดกว่าเค้านะ โฮ่ๆๆๆๆ

 

เออแล้วเหนนักร้องที่มันร้องเพลงตอนประกวดชุดไหว้น้ำปะ

มันร้องว่า  กาหรี่มาราๆๆ อะไรซักอย่างอ่ะ

อาจานอรอนงค์ที่สอน psycho เคยบอกว่ามันแปลว่า สวัสดี หรือขอบคุน ซักอย่างของภาษากรีซปะวะ

แล้วมันเกี่ยวไรวะ

หรือกุมั่วเอง 555

 

เอาเหอะ  จบละๆๆ

ไปละดู๊ดดดดดด

บ๊ายบุย

 

 

 

 

ความจิงคือ กุต้องไปงานศพของยายดิ๊ปวันนี้ (ถ้ากลับมาทัน) ความจิงนี่เรียกว่าทันแล้วล่ะ แต่ปันหาคือ กุลืมพิมพ์บทความเสดสาดกับแฟชั่น 2 อัน ที่จะลงในนสพ.ของ yesnot  ความซวยมาเยือนอิฝน เนื่องจากในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าก็ต้องกลับหอแล้ว  เอาเหอะ แก้มกะแมนต้องเข้าใจว่าทำไมเราไม่ส่งบทความให้เมื่อวาน ด้วยเหตุผลอย่างตรงไปตรงมาว่าลืมนั่นเอง  ห้าห้าห้า  นี่ก็ไม่รู้คอลัมน์เสดสาดกับความรักของไอ่เอ็มกับตั๊กกี้อันใหม่เสดยัง อยากอ่านก่อน โฮ่ๆๆๆ

 

ยังไงก็ตาม ดิ๊ปกุขอโทดที่ไม่ได้ไปนะเว่ย  ยังไงก็เสียใจด้วยนะ T_T

 

เออเรื่องต่อมา

 

อยากบ่นหน่อย เมื่อวานแมนยูแพ้หละ 55555 ขำว่ะ    กุต้องมี positive thought หน่อยใช่ปะ กุก็พยายามคิดว่า เออเนี่ยนะ คือแบบ แฟนบอลทีมอื่นมันเซ็งแล้วไง ที่ทีมกุไม่แพ้เลย ใช่ปะ  ทีนี้มันก็ใกล้จะจบ season 2006-2007 อยู่แล้ว  united ก็เลยอยาก entertain แฟนบอลทีมอื่นมั่ง  ให้เค้าหัวเราะเยาะไปซัก 2-3 matches  เสดแล้วก็แมนยูก็จะหัวเราะทีหลัง..........................................................ดังกว่า  55555555555555  อย่างงี้เรียก think positively ป่าววะ กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

ช่วงที่ดองสเปซมีเรื่องฮาเกิดขึ้นมากมาย แต่คงเล่าเป็นตัวหนังสือไม่ได้  เพราะต้องมี action ประกอบด้วยนิโหน่ยยย  เอาคร่าวๆดีกว่า 

เรื่องเพื่อนๆชาวภาคไทยทั้งหลาย ถึงแม้ไม่ได้เจอกัน กุก็ยังได้ทราบข่าวความฮาของเมิง เช่น อิเบ๊บ (หัวจิ๋ว) ความเพี้ยนของมันคือ  ตอนนั้นตั๊กกี้นั่งรถไฟใต้ดินจากหัวลำโพงไปลาดพร้าว ซึ่งอิเบ๊บ ไอ่จ่า ไอ่แบงค์ ศิษย์สามย่าน  ก็ขึ้นรถไฟใต้ดินมา  พวกมันก็นั่งตรงข้ามตั๊กกี้ แล้วก็นินทาแบบ “จะๆ”  5555 ไอ่พวกไม่เนียนเอ๊ย  คือตั๊กกี้ใส่หูฟังอยู่  แต่ก็พออ่านปากได้น่ะ 55555 ปะมานว่า ตกลงคนนี้เคยอยู่บดินทรปะวะ ทำนองนี้

แล้วพวกเมิงก็รุๆอยู่ว่าบ้านอิเบ๊บอยู่สถานีห้วยขวาง  แต่มันก็ถูกไอ่จ่ากับไอ่แบงค์ลากไปลาดพร้าว เพื่อจะเดินตามตั๊กกี้ไป 55555 เพี้ยนสัส  แล้วอิจ่ากับอิแบงค์ก็หลบอยู่หลังเสา ปล่อยให้เบ๊บเผชิญหน้าตั๊กกี้ตอนจะขึ้นจากใต้ดิน  “เทอๆๆ เทอเคยอยู่บดินทรตอนมอต้นป่าวอ่ะ” 

 

“ อื้อ ทำไมหรอ”

 

“ เราอ่ะ.....

ชื่อเบ๊บ.....

ดิลกฤทธิ์.....

เทอจำเราได้ป่าวอ่ะ........ 

เราอยู่ห้อง 2 เทออยู่ห้อง 1........  

เราเคยเป็นแฟนกะมายด์ห้องเทออ่ะ  จำได้ป่ะๆๆ” 

อารมณ์ไอ่ตั๊กกี้ก็แบบ ไม่ต้องบอกว่าเมิงเปนแฟนมายด์ก็ได้ 5555555  อิเบ๊บมันเพี้ยนจิงๆ มีไคเค้าแนะนำตัวว่าเคยเป็นแฟนคนโน้นคนนี้มั่งวะ  ไอ่หัวจิ๋วเอ๊ย

คือแล้วมันลงทุนมาถามแค่นั้นเว่ย แล้วก็กลับไปบอกไอ่จ่ากับไอ่แบงค์ที่หลบอยู่หลังเสา  เสดแล้วก็กลับห้วยขวาง 

นี่แหละ คุนเบ๊บเพื่อนกุ หลีดบดินทร คณะปิ่นขัตติยะ สีชมพู  55555555555555

จบไปหนึ่งเรื่อง

 

มีอะไรเล่ามากมาย แต่ก็ขี้เกียดพิม  เออจะบอกว่า กีฬา BE-EBA สาว Gorgiuz ต้องมาแข่งปิงปองกันเอง อิฝน VS อิปอนด์

กุขำตั้งแต่ยังไม่ทันเล่นละ

ปอนด์บอกว่า ฝนแกอย่าตบเรานะ  เราก็ ได้จ้ะได้ 5555

เล่นไปเล่นมา ไอ่ปอนด์ตบลูกใส่กุซะงั้น  ช่างกล้าๆๆ (แต่ตบไม่ลง) 555555555

นี่ก็คือ นางไดโนเสาร์ สาว Gorgiuz เพื่อนสาวของกุ

 

ต่อ

 

ช่วงนี้กุกับกิฟท์ชอบเรียน account มาก

เพราะข้างหน้าคือไอ่เป้งกับไอ่ตง   อิ 2 ตัวนี้ฮาโคดๆ  มันพูดจาไม่ค่อยเป็นภาษาคน แต่เราก็ขำที่มันคุยกันอ่ะ 

แล้วพวกมันก็เม้าฮามาก

มีอยู่ครั้งนึง  ตงหันมาบอกว่า เออเนี่ย จำได้ป่าว สมุดกระจกตอนรับน้องบีอีอ่ะ  คือ พี่เค้าจะให้ส่ง วนต่อไปเรื่อยๆ แล้วถามคำถามใช่ปะ  บังเอินว่า สมุดกิฟท์อ่ะ มันมาตกอยู่ที่ตงรอบนั้นพอดี  แล้วพี่เค้าก็ถามคำถามว่า น้องอยากให้คนที่น้องถือสมุดอยู่อ่ะ  เล่นหนังเรื่องอะไรมากที่สุด

อิตงก็ไม่รู้ว่ากิฟท์คือไค  เลยตะโกนออกมาดังๆว่า “กิฟท์!!!” (ซึ่งไอ่ตงบอกว่าถือเป็นคำด่าอย่างหนึ่ง ถ้าจะด่าไค ให้ด่าว่า ไอ่กิฟท์!!!) ช่างกวนตีนจิงๆเพื่อนกุ

เสดแล้วพอตะโกน กิฟท์ก็หันขวับมาแบบ ดูว่าไคเรียกชื่อ  ตงมันเห็นปุ๊บ มันก็ assume ได้อย่างถูกต้อง ว่าคนนั้นชื่อกิฟท์ชัว  มันเลยเขียนหนังที่เหมาะกับกิฟลงไป คือ แก้วหน้าม้า....

กุขำโคดๆ เพราะ   มันเหมาะมาก 555555555555555555555  กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก 

โอ๋ๆๆๆ กิฟท์จ๋าอย่างอนนะ ^^

กิฟก็เลยเพิ่งรุ ณ บัดเด๋วนั้นว่า ไอ่ตงคือผู้เขียนลงไปนี่เอง  กวนตีนตั้งแต่ยังไม่รุจักเลย

ส่วนตง เราก็ถามมันว่า คนอื่นเขียนให้มันว่า เหมาะกับหนังเรื่องอะไร  มันก็บอกว่า  ตี๋ใหญ่วิ่งสู้ฟัด  555555555555555  เหมาะสัสๆอีกเหมือนกัน  กุอยากรู้นักว่าไคเป็นคนเขียน ชาวบีอีนี่ติงต๊องกันจิงๆ กรั่กๆๆๆๆๆๆ

 

เออแล้ววันนั้นไคไม่ได้ดูปิงปองชายคู่ที่คอมม่อน ขอบอกว่าพลาดสัสพลาด

ที่ไอ่โบ๊ท ดันเล่นคู่กับคณิต  แค่รู้ว่าจะมาคู่กันก็ขำแล้ว คู่เพี้ยนแบบบวกกับลบ  แต่อิโบ๊ทเว่ย พอคณิตเดินมา มันก็ยื่นไม้ปิงปองหาคณิต  บอก  คณิตเอาไม้ปิงปองมาจ่อกัน  ทำฟิวชั่นก่อน   555555555555555555555555555555555 ขำกันทั้งบาง

ไอ่แสดโบ๊ทเม่งดู dragonball มากไปแน่ๆ  กุนึกถึงภาพตอนโงเท็นกับทรังซ์มันทำสองนิ้วกังฟูแตะกันแล้วยังขำเลยอ่ะ  นี่มันเอาไม้ปิงปองมาชนกัน  เพี้ยนได้อีกกกกกกกกกกกกก 

 

กลับหอละ บ๊ายบายยยยย

 

p.s. เออจากบล็อกอันที่ผ่านไป  ผลคือ กุทำคะแนนเกินมีนหมด ดีจัยมาก  และ  disney on ice ทีแรกซานได้ทำคนเดียว  แต่ปากดว่าเค้าโทมาหาเราตอนหลัง  ว่าให้ไปทำ แต่กุไม่ไปล่ะ  อย่างงี้เค้าเรียกว่าสวยแล้วหยิ่ง 55555555555555  พูดเล่นๆ

 

ไปละจ้ะ บายๆๆๆๆ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บ๋ายบาย

 

 

 

 

ของถูกก็ดีได้ ... ของที่หาง่ายก็ใช่จะไร้ค่า ... ขุมทรัพย์ไม่จำเป็นต้องอยู่สุดขอบฟ้า ... แต่อาจดารดาษใกล้ๆ ตัวเรา
 
          ในสมัยโบราณ มีชนเผ่าหนึ่งเที่ยวเร่ร่อนไปในที่ต่างๆ ค่ำไหนนอนนั่น โดยจะปลูกกระโจมอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม ทุกคืนก่อนนอน พวกเขาจะสวดมนต์อ้อนวอน ขอโชคลาภจากเทพเจ้าอยู่เสมอ
 
          คืนหนึ่ง! ขณะที่พวกเขากำลังบูชาเทพเจ้าอยู่นั้น ได้เกิดลมพัดอื้ออึง ฟ้าแลบแปลบปลาบ พวกเขาต่างคิดว่า เหตุอัศจรรย์กำลังจะบังเกิดขึ้น ทันใดนั้นเอง! พวกเขาก็ได้ยินเสียงดังก้องมากจากท้องฟ้าเบื้องบนว่า...
 
          "พวกเจ้าทั้งหลายจงฟังข้า ในวันพรุ่งนี้ ไม่ว่าพวกเจ้าจะเดินทางไปยังที่ใดก็ตาม จงเก็บก้อนกรวดที่เจ้าได้พบในระหว่างทาง ใส่ย่ามของเจ้าเอาไว้ ตกกลางคืนเมื่อใด พวกเจ้าจะทั้งดีใจและเสียใจ"
 
          สิ้นเสียงนั้น ทุกคนต่างมองหน้ากันด้วยความผิดหวัง ไยเทพเจ้าจึงบอกให้เก็บก้อนกรวดที่ไร้ค่าเช่นนั้น แทนที่จะประทานทรัพย์สมบัติ หรือบอกขุมทรัพย์อันล้ำค่าให้ พวกเขารู้สึกไม่พอใจ ต่างเข้านอนด้วยความผิดหวัง
 
          รุ่งขึ้น พวกเขาพากันออกเดินทางไปเหมือนเช่นเคย ทุกคนได้พบเห็นก้อนกรวดมากมาย เกลื่อนกลาดทุกหนแห่งที่ย่างเท้าไป พวกเขาจึงหยิบติดมือมาอย่างเสียมิได้ เพียงคนละสองสามก้อนเท่านั้น ทั้งยังเก็บไปก็บ่นไป
 
          ครั้นถึงยามพระอาทิตย์ตกดิน พวกเขาพากันหยุดพักแรม ปลดย่ามที่สะพายออก ตรวจดูของในย่ามก็พบว่า! ก้อนกรวดที่เก็บมานั้นได้กลายเป็นเพชร ล้วนแล้วแต่งดงามเป็นประกาย ทุกคนต่างดีอกดีใจ พากันชื่นชมโชคลาภของตนกันยกใหญ่
 
          แต่แล้ว! เมื่อนึกขึ้นมาได้ว่า ต่างเก็บก้อนกรวดมาน้อยเหลือเกิน พวกเขาก็พากันรำพึงรำพัน ด้วยความเสียดาย...เสียใจ
 
          ง่ายนิดเดียว...ที่จะเก็บก้อนกรวดแต่ละก้อน แต่ชนเผ่าเร่ร่อน ผู้รอนแรมแสวงหาโชคไปทั่วหล้า หาได้ใส่ใจในก้อนกรวดที่ดูไร้ค่าเหล่านั้น สุดท้าย...จึงได้เสียใจ
 
          เราทุกคนเกิดมา ต่างขวนขวายแสวงหาสิ่งดีๆ ให้กับชีวิต เราอาจหวังความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ ปรารถนาจะไปให้ถึงดวงดาว จนบางทีเราก็ลืมไปว่า ความสุขที่เราปรารถนานั้น หาได้จากสิ่งง่ายๆ ใกล้ตัว... อาจอยู่ในรอยยิ้ม... ในคำทักทาย ในการกระทำอันเรียบง่ายของชีวิตประจำวัน อาจอยู่ในเรื่องเก่าๆ ที่เราได้ยินได้ฟังมาครั้งแล้วครั้งเล่า เช่นการทำบุญ ให้ทาน การรักษาศีล จนกลายเป็นเรื่องที่เราคุ้นชิน แต่มิได้ตระหนักถึงคุณค่า เสมือนก้อนกรวดที่เราเห็นอยู่ดาษดื่น ชินตา
 
          แต่ทว่า... เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่ดูเหมือนทำไปก็ไม่ได้อะไรเหล่านี้ แท้จริง คืออริยทรัพย์อันล้ำค่า ที่จะส่องประกายแจ่มชัด ยามเมื่อรัตติกาลแห่งชีวิตมาเยือน
 
          เมื่อถึงยามนั้น ขอให้เราเป็นผู้หนึ่งที่ ดีใจ และดีใจ "ดีใจ ที่เราได้เก็บก้อนกรวดมา และดีใจ ที่เราเก็บมาไม่น้อยเลย"
 
          ทุกครั้งที่เราทำความดี แม้สิ่งที่ทำจะไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร แต่ก็เป็นประวัติชีวิตอันดีงาม ที่ควรจดจำและบันทึกไว้ ด้วยภาพ... ด้วยถ้อยคำ... ด้วยความรู้สึก... และนึกถึงบ่อย ๆ
 
          นึกถึงครั้งใด... ก็ปลาบปลื้มเป็นสุขใจ กำลังใจจะเบ่งบาน เกิดแรงบันดาลใจที่จะทำความดีอย่างต่อเนื่องไป... ไม่สิ้นสุด

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

อันนี้พี่หนึ่งส่งเมวมาให้อ่าน ขอบคุนมากเค่อะ

เย่ กลับจากญี่ปุ่นแล้ว หนุกมากๆๆๆๆๆ อากาศเย็นดีด้วย ชอบบบบ

แต่แอบเสียดายไม่ได้ไปบีอีปาร์ตี้เว่ย ดันจัดวันที่เครื่องออก แล้วแบบ เครื่องก็ออก 4 ทุ่มกว่าด้วยไง ฮึ่ยยย พลาดๆ  

วันแรกก็ไปโอซาก้า อากาศตอนเดินออกจากหนามบินโคดดี แบบ 4-5 องศา ชอบโคดด วันแรกไป 2 วัดเรยยย วัดเค้าสงบมากเว่ย โคดดีอ่ะ ไปวัดโทไดจิที่เมืองนาราก่อน วัดนี้กวางเยอะโคด มี 4000 กว่าตัว แล้วมันก็ไม่กัวคนด้วย แต่เรากัวมัน ตัวโคดใหญ่เลยเหอะ  เส็ดแล้วก็ไปเกียวโต วัดคิโยมิสึที่เกียวโตมีน้ำ 3 สายไหลๆจากเทือกเขาให้กินเว่ย สายแรกสวย สายสองรวย สายสามสุขภาพดี  แม่เราก็ เอาตักรวยๆๆเยอะๆๆๆ เด๋วก็สวยกับสุขภาพดีเองลูก - -" แต่เราก็กินมันหมดทุกอันอ่ะ เพราะหิวน้ำ 555 แล้วก็ไปปราสาททองคินคาคูจิ ที่โชกุนในอิคิวซังเค้าอยู่อ่ะ  สวยโคดเห๊อะ ตอนเย็นก็ไปกินๆ มีหม้อไฟกุ้งมังกรไรไม่รุ อร่อยๆ โรงแรมก็น่ารักมากๆ แบบดีโคดอ่ะ หรูๆ ส้วมนั่งก็อุ่นตู๊ดส์มาก 55 โอ๊ยชอบ แถมมีที่ยิงด้วย ยิงแม่นอีก กร๊ากกก เออสำรวจห้องเสดเราก็อาบน้ามๆๆแล้วก็เข้านอนอย่างรวดเร็วเพราะ jet lag อย่างแรง

อันนี้เป็นวัดแรกที่ไปแหละ  ข้างในมีหลวงพ่อโตองค์ใหญ่โครด

  อันนี้วัดที่สองอ่ะ ดูใบเมเปิ้ลดิ กี๊ซซซ โคดชอบอ่ะ สีส้มๆแดงๆ งามๆๆๆ

  อากาศหนาวสาด เค้าใส่กันโคดสั้น แต่ถ้าอยากสวยต้องทน << สาวยุ่นบอกมา  (ฮือออ อยากใส่บู๊ทททท)

    อันนี้เป็นน้ำ 3 สายแหละ

   ปราสาททองของโชกุนโยชิมิสึที่อยู่ในเรื่องอิคิวซัง

 เอ๊ะ เล่าละเอียดเกินปะวะ  เอาคร่าวๆดีก่ะ 

แล้วก็ไปพวกหมู่บ้านชิรากาว่าอ่ะ น่ารักมากกกกก มันถูกตัดขาดจากโลกภายนอกเลย อยู่ในหุบเขา แบบปลูกข้าวเอง เอาฟางมันทับๆกัน 40-50 ชั้นเป็นหลังคาไรงี้อ่ะ น่าอยู่โคด เออแล้วเราเป็นคนเดียวในทัวร์เว่ยที่ใจกล้า(+หน้าด้าน)ไปแช่ออนเซ็น เพราะแม่งต้องโป่โป๊ แต่กุหน้าโบกปูนซีเมนต์หลายชั้นมาก ไม่กัว กร๊ากกกก โป่โป๊ก็เอาดิ 5555  โชคดีที่ไปแช่ก็มีแต่คนแก่ๆเว่ย 2-3 คน คือเค้าไม่มองกุหรอก แต่กุก็อยากมองเค้า 555 หื่นแม้กระทั่งกับคุณยายแก่ๆอ่ะกรู เออลืมบอกไปว่ามันแยกหญิงชายนะ คือกุคงไม่ก้าขนาดไปแช่ออนเซ็นรวมอ่ะเมิง เออลืม คือก่อนแช่ออนเซ็นกรูไปวิ่งด้วยแหละ  รู้สึกดีมากๆ คือตอนกลางคืนที่พักมันใกล้ๆหุบเขาใช่ปะ อากาศก้อแบบ -2 องศาไรงี้มั้ง พอได้วิ่งแล้วมันก้ออุ่นเว่ย เหงื่อออก รู้สึกดีมาก ฮู้วว อยากให้เมืองไทยหนาวๆ จะได้วิ่งในซอย อิๆ

  หมู่บ้านชิรากาว่า วิถีชีวิตแบบญี่ปุ่นดั้งเดิม น่ารักมากๆ

  กินข้าวแถวนั้นแหละ เป็นหม้อไฟรสแบบดั้งเดิมอ่ะ หุๆ จืดๆ เค็มๆ  แต่กินแล้วผอม เพราะมีแต่ข้าว บุก ผัก คือความจิงมีหมูด้วย แต่กุไม่ปลิ้มหมู(ตัวเอง) เลยไม่กิน

วันต่อไปตลาดเช้าทาคายาม่า  เปนเหมือนตลาดแผงลอยเมืองไทยอ่ะ แต่สะอาดกว่าหนึ่งพันสามร้อยล้านเท่า  ผักกาดขาวแม่งหัวนึงยาวประมาณฟุตครึ่ง กว้างอีกฟุตนึง ใหญ่สัส หัวไชเท้าก็โคดใหญ่ ใหญ่ประมาณขาผู้หญิงญี่ปุ่นเรย (คือความจิงขาเราก็ใหญ่ปะมานนั้นเหมือนกัน กร๊ากกก)  ตอนเย็นวันนั้นพักที่รีสอร์ทแบบ น่ารักมากๆ มีพวกเกมเหมือนใน circus circus ที่ las vegas อ่ะ แล้วก็มีพวก slot machine มีลานเล่น snow board ไรงี้  บุฟเฟ่ต์ตอนเย็นอร่อยเทพมาก ต้องใส่ชุดยูกาตะลงมากินด้วย หุๆๆ

  บุฟเฟต์ปูอลาสก้า + ชุดยูกาตะ (คนที่นั่งข้างๆกุแต่เค้าไปตักอาหารอยู่ คือพี่โอ๋ ธีร์ ไชยเดชแห่งค่ายเบเกอรี่อ่ะ  ที่ร้องเพลง home - "ดอกไม้ ประตูแจกัน ดินทราย ต้นไม้ใหญ่..." นั่นเอง โฮ่ๆๆๆ กระทบไหล่ดารา)

ตอนเช้าไปเล่น snow sledge ที่รีสอร์ทอ่ะ หนุกโคด ไม่ได้ถ่ายรูปมา แต่ถ่ายเป็นวีดีโอ เสดแล้วก็ไปถ่ายรุปภูเขาฟูจิ โชคดีมากวันนั้นมีแดดเลยมองเห็นฟูจิ ปกติทุกวันนี่ไม่มีแดดเลย ฟ้าปิดตลอด

  ถ่ายย้อนแสงอ่ะ

  อันนี้ถ่ายได้บนรถ

เสดแล้วไปไหนต่อวะ  นึกก่อน

ออ ไปกินไข่ดำเว่ย  เป็นไข่ไก่ แต่ต้มในน้ำพุร้อนที่มันมีกำมะถัน เปลือกไข่เลยดำๆ  แล้วก็ไปนั่งรถไฟสาย Romance เข้าไปชินจูกุ

  อันซ้ายยังไม่แกะเปลือก อันขวาแกะแล้ว ข้างในก็สีขาวเหมือนเดิม

 รถไฟสาย Romance ข้างนอกรถ ประตูสีชมพูน่ารักมากๆ

  ข้างใน เห็นแล้วนึกถึงเรื่องนานะ ตอนมันเจอกันครั้งแรกโคดๆ

  นั่งอยู่ท้ายสุดของโบกี้ที่ 10 แหละ

แล้วก็หลังจากถึงชินจูกุก็ไปช้อปปิ้งที่ร้าน 100 เยนแป๊บนึง หมดเวลา ลืมเล่า เพราะว่าตกรถไฟ เลยต้องนั่งรถรอบครึ่งชม.ถัดมา แหะๆๆ แต่วันต่อมาก็ได้ช้อปแบบจุใจโคด

อยู่ร้าน 100 เยนเสด ก็ไปกินข้าวโลด มื้อนี้เป็นชาบูๆ  เราเพิ่งรุว่าไอ่ mk สุกี้ คือชาบูๆอ่ะ แต่ถ้าสุกี้จิงๆ เค้าจะเอาผักกับเนื้อลงไปต้มๆลวกๆในหม้อแบบขลุกขลิก เสดแล้วก็เอามาจุ่มกับไข่สดๆที่ตีไว้ในชาม แล้วก็กิน แหวะมาก

  ชาบู ชาบู !!!!!!!!

  เออใช่ ถ่ายรูปส้วมอุ่นตูดมาให้ดูด้วย อันนี้ยังแบบ basic ๆ ลืมถ่ายอัน advanced มา โฮ่ๆ 

หลังจากนั้นก็เที่ยวในโตเกียวโลดดดด แต่ขี้เกียดลงรูปละ แค่นี้ละกัน เหะๆ

 

Gorgiuz's Christmas Party

วันที่ 26 คือ boxing day เนี่ยยย กลุ่มเราก็จัด xmas party ขอบอกว่าหนุกโคดๆ อบอุ่นมาก เล่าเลยละกัน เหะๆ

เนื่องจากภาคไทยยังสอบอยู่ แต่ด้วยความแรดของนางเบสท์กับนางแก้มเนี่ย 5555 พูดเล่นนะเทอ คือทั้งๆที่ยังสอบไม่เสดก็ได้จัด party เพื่อความไฮโซของกลุ่มเรา กร๊ากกกกกก

เริ่มด้วย ทุกคนจะส่ง e-mail ถึงคนในกลุ่มที่สามารถมา party ได้ นั่นคือ หางกระต่าย เรา พีร์ เบสท์ แก้ม ตาล  ส่ง list ของคร่าวๆ (ความจิงก็ไม่ค่อยคร่าวๆเท่าไหร่ เพราะแต่ละคนอยากได้มากกว่า 10 อย่าง)  ที่อยากได้ เพื่อจะได้ทำให้ range ของมันแคบลง  เป็นไรที่น่ารักมาก  แต่ขอบอกว่า list อิเบสท์นี่ ไคซื้อที เมิงจะหมดเงินไปทั้งเดือน ของมานนะ ราคาต่ำสุดรุสึกจะเป็น ไอ่ที่เก็บแผ่นซีดี ที่กดแล้วเด้งๆออกมาได้ ถูกสุดราคา 650 เยี่ยมไปเลย อย่างอื่นยิ่งไม่ต้องพูดถึง 5555 เราเลยซื้อหนังสือ " Plastic Girl - นางสาวศัลยกรรม " ให้แทน กร๊ากกก ชอบบบ  ส่วนแก้ม เราซื้อหนังสือ "สถาปัตย์ คนจัดฝัน" ให้ แบบโคดเปนชีวิตไอ่แก้มเลย  หาง เราก็ซื้อ "Liquid Eye Liner" ให้ตามที่อยากได้  นางตาล เราซื้อเสื้อชั้นในลายตอแหลมาก ให้ 5555 ส่วนพีร์ ซื้อสร้อยคอจิวๆ(อย่างที่มัน request ใน list) ให้แหละ โฮ่ๆๆๆ

วันนั้น เรากับไอ่เบสท์แบกของขวัญคนละ 5 ชิ้น + หมูบด(อนามัย)จากแพรากอน (ออกเสียงแรดๆ) 750 กรัม + หอมใหญ่อีก 5 หัว ควายๆ หนักโคด+ มะเขือเทศ 5 ลูกที่ราคา 85 บาท ซื้อมาด้วยความโง่ของเรากับอิเบสท์ 5555 + น้ำสปาเก็ตตี้กระป๋องอีก 4 กระป๋อง + เส้นสปาเก็ตตี้สองถุง เพราะกลุ่มเรากินกันอย่างกะเพิ่งกลับจากไปรบในสงครามโลก + ขนมปังแพ็กใหญ่ + ชีสราคาถูกสุดในห้างแพ็กใหญ่ + แฮม

เส็ดแล้วก็ไปเจอหางที่ดันกิ้น แล้วขึ้นแท็กซี่ไปรออิแก้มอยู่แถวๆหนามกีฬาแห่งชาติ  อิแก้มลืมของประมาณ 3 รอบ วิ่งเป็นอีเพิ้งมาขึ้นแท็กซี่  เสดแล้วก็ไปเอาต้นคริสต์มาสเพื่อเพิ่มความตอแหลใน party กรั่กๆๆ ที่บ้านเบญ ซึ่งอยู่แถวอุรุกพงศ์ แล้วก็ต่อไปบ้านอิตาลซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณที่ห่างไกลความเจริญโคดๆ แต่บ้านหรูสาด โหะๆๆ ค่าแท็กซี่ 260 บาทถ้วน

เข้าบ้านไปก็เจอไอ่อ้ายเป็นพนักงานขนของ  วางต้นไม้ เอาของขวัญไปวางไว้ข้างใต้ เปิดไฟ สวยมากกกกกกกกกกกกกก ดูรูปซะ

  ใต้ต้นคริสต์มาสมีของขวัญทั้งหมด 30 ชิ้น สำหรับคน 6 คน โฮ่ๆๆๆ ถ้าสายตาดีมากๆ จะเห็นพวกกุโรยหิมะสีขาวๆไว้บนกล่องของขวัญ ฮ่าๆๆ

  กับเบสท์

พอวางของขวัญเสดก็ไปทำสปาเก็ตตี้กับแซนด์วิชกิน อิๆๆ แล้วก็ขับรถไปเช่าหนังที่หน้าหมู่บ้าน  ที่ต้องพูดว่าขับรถเพราะบ้านนางตาล ถ้าเมิงเดินจากหน้าหมู่บ้านไปบ้านมัน อาทิดนึงจะลดน้ำหนักได้ 10 กิโลเป็นอย่างน้อย  ไกลสาดดดด

  ใส่วิก แรดได้อีกเพื่อนสาว 555

 ไอ่เบสท์กับพีร์เป็นคุณซานต้า

  เค้กคุนซานต้า 

 อาหารรรรร ฝีมือของพวกเราทุกคนนน

  กุกับอิเบสท์กลายเป็นผีตู้เย็น กร๊ากกกกก

แต่ระหว่างทางกลับบ้าน ก็ไปแวะบ้านเอกกิด ไปเจอหมามันตัวสีดำ แต่ชื่อสว่าง น่ารักโคด ฮามาก มันกระโดดงับไอ่ตาล เพราะตัวตาลมีกลิ่นน้องแมวเหมียวที่บ้าน เม้าอยู่นานโขก็กลับบ้านตาลไปอาบน้าม แล้วมาดูหนังที่บ้านอ.ก. + เอาสปาเก็ตตี้มาให้มันกิน พอดูหนังเสดเที่ยงคืน ก็กลับไปเปิดของขวัญใต้ต้นคริสต์มาส  ตื่นเต้นกันโคดดดดดดดดดด 

ของขวัญที่เราได้มีตามรูป

  แก้ม เรา พีร์ อันนี้ได้ของขวัญกันละ แต่ยังไม่แกะ ต้องถ่ายรูปก่อน เหะๆ

 แก้มกะหาง

   ของขวัญของเฮา วู๊วววววว 

  แกะโลดดดดด

  ตาลให้สร้อยคอ crown สีชมพูวิ๊งๆๆๆ + รองเท้าส้นสูงสีดำจากคุณเบสท์ เลือกไซส์รองเท้าเราถูกได้ไงก็ไม่รู้ เก่งโคด

 

เรื่องมีอยู่ว่า มีบ้านอยู่ 5 หลัง ที่มีสีต่างกันหมด
ในบ้านแต่ละหลังมีคนอยู่หนึ่งคนที่เป็นชนชาติที่ต่างกัน 5 ชนชาติ
ซึ่งทุกคนจะดื่มน้ำที่แตกต่างกัน สูบบุหรี่ยี่ห้อต่างกัน และสัตว์เลี้ยงต่างกัน
ไม่มีคนไหนดื่มน้ำชนิดเดียวกัน สูบบุหรี่ยี่ห้อเดียวกัน หรือสัตว์เลี้ยงชนิดเดียวกันเลย คำใบ้

คนที่เป็นชาวอังกฤษอยู่บ้านสีแดง
คนที่เป็นชาวสวีเดนเลี้ยงหมา
คนที่เป็นชาวเดนมาร์กดื่มชา
บ้านสีเขียวอยู่ทางซ้ายของบ้านสีขาว
เจ้าของบ้านสีเขียวดื่มกาแฟ
คนที่สูบบุหรี่ยี่ห้อ Pall Mall เป็นคนเลี้ยงนก
เจ้าของบ้านสีเหลืองสูบบุหรี่ยี่ห้อ Dunhill
คนที่อยู่บ้านหลังกลางดื่มนม
คนที่เป็นชาวนอร์เวย์อยู่บ้านหลังแรก
คนที่สูบบุหรี่ยี่ห้อ Blends อยู่ติดกับคนเลี้ยงแมว
คนที่เลี้ยงม้าอยู่ติดกับคนที่สูบบุหรี่ยี่ห้อ Dunhill
คนที่สูบบุหรี่ยี่ห้อ Bulemaster ดื่มเบียร์
คนที่เป็นชาวเยอรมันสูบบุหรี่ยี่ห้อ Prince
คนที่เป็นชาวนอร์เวย์อยู่ติดกับบ้านสีฟ้า
คนที่สูบบุหรี่ยี่ห้อ Blends เป็นเพื่อนบ้านกับคนที่ดื่มน้ำ

คำถามคือ ใครเป็นคนเลี้ยงปลา ?

 

ทำดูเว่ย โคดหนุกเลย

 

 

สอบเสดไปแล้วอีก 1 วิชา .... มัยโคเอโคนอมิกซ์ โฮกกกกกกกกกกก ความง่ายยากของข้อสอบนั้นน่ะหรืออออออ ไม่ไมโครเหมือนชื่อเร้ย กร๊ากกกกก  แต่คะแนนซิ จะไมโครม้ากม่ากกกกก  ห้าห้าห้า  F จ๋า ทำไมเราถึงต้องมาโคจรเจอกันด้วยจ๊าาาาาา

 

ชีวิตหนอชีวิต มีขึ้นมีลงอ่ะเนอะ  แต่ทำไมรู้สึกว่าของกุมันลงอยู่เรื่อยๆวะ กร๊ากกกกก  แง่มๆๆ ซิ่วดีบ่  ไม่ดีสิ ชอบเสดสาดแล้วจะซิ่วทำไม...  ก็ซิ่วเข้าบีอีเหมือนเดิม เปนบีอี#15 โฮกกกกกก

 

วันนี้เว่ย ทีมชาติไทย ทีมแม่นปืนหญิงได้เหรียญทองงงงง  เย้ๆๆๆๆๆ  ปวีณา ทองสุขก้อได้เหรียญทองงงงยกน้ำหนัก เย้ๆๆๆๆๆๆๆ  ทำลายสถิติโลกด้วย เย้ๆๆๆๆๆๆ กุลุ้นแทบตาย  สุบรรณ พรรณโนน ก้อชนะเกาหลีเหนือด้วยมวยสากลสมัครเล่นรุ่นเล๊ก คือเกือบแพ้แล้ว ลุ้นจนหัวใจจะวาย ยกแรกกับสองนี่คะแนนตามอยู่ 3-4 คะแนน  ยกหลังนี่ หมัดโดนนนนน  อยากเปนนักกีฬาชกมวยแล้วว่ะแม่ง  จะได้มองหน้าคู่ต่อสู้ให้เปนหน้านักเสดสาด 555 ชกๆๆๆๆๆๆ แย๊บบบ ฮุคคค อัปเป้อคัททท วู๊ววววว

 

วันนี้สอบเสดก้อไปเดินเซนทรัลลาดพร้าวเว่ย  กะจะไปซื้อ ulta fine eyeliner brush ที่ bobbibrown เพราะตอนนี้มีแต่  BB gel eyeliner ใช้คู่กับ Nars eyeliner brush ซึ่งห่วยสาดดดดดดด  อย่าไปใช้นะ ฮึ่มมม ไอ่ nars บ้าา ต่อๆ แต่พอเปิดกะเป๋าตังเว่ย บัตรเครดิตตตตอิซซซซกอนนนนนน  วายดาสมายมัมเทคอิทออนดิสเดย์ย์ย์ย์ ???? ฮือออ อดซื้อเลยแสดดดด

 

ช่วงนี้ไม่ได้เจอดอกส์เลยว่ะ  แม่งซ้อมหลีดมหาลัยเหนื่อยโคดแน่ๆ  ทั้งที่ซ้อมที่ท่าพระจันทร์นะเว่ย ก้อไม่ได้เจอกัน แสดดด หน้าเมิงสิวขึ้นถึงไหนแล้ววะดอกส์ที่รัก 5555 sms ที่นาเดียส่งไปเมื่อวานเมิงได้รับมั้ยจ๊ะ กร๊ากกกกก 

 

เฮ่อ เอาจิงนะเว่ย อยากลองกินกาแฟโอบองแปงอีกรอบอ่ะ ฮี๊วววว  ถ้าเปนบูลิเบียได้จิงจะบอกต่อ 5555555 พูดเล่นจ้ะ  กุก้อกัวตายเป็นเหมือนกัน  วันนั้นอ่านข่าวนางแบบบราซิลตายเพราะเปนอะนอเร็กเซียเว่ย  สูง 174 เซน หนัก 40 กิโล ผอมแสดดดดดดดดดดด กุ๊กๆๆๆๆๆ แบ่งน้ำหนักกุไปด่วนนนนน เอาไฮโปไทรอยด์ไปด้วยยยยย  เอาน้ำหนักเดิมกุกลับม๊าาาาา 

 

นี่อัพมั่วแล้วนะเนี่ย  เออใช่ เอารูปหลีดงานท่าพระจันทร์สัมพันธ์มาลงแล้วววว  ขอขอบพระคุณพี่ป่าน ตากล้องผู้เก่งกาจและใจดี ว่าที่บัณฑิตหมอฟันจากมหิดล เพื่อนพี่มด (บรรดาศักดิ์เยอะ) ที่อุตส่าห์ถ่ายรูปแสงโคดสวยให้ฟรี !!! ถ้าคนในรุปสวยกว่านี้จะดีมาก ว่าแล้วก้อไปทำศัลยกรรมที่เกาหลีกันดีกว่า 55555

 

ไปอ่านสือละจ้ะ บ๊ายบาย

 

 

1. อ่านสือไม่ทัน

 

2. อ่านสือแล้วง่วง

 

3. อ้วน

 

4. ง่วง

 

5. จน

 

6. กินเห็ด 3 อย่างนึ่งมาเป็นเวลา 4 วัน รวมทั้งสิ้น 9 มื้อ ถ้วนแล้ว ฮือ

 

7. อยากเป็นบูลิเมียแล้วนะ!!! เมื่อวานเพิ่งอ้วกกาแฟโอบองแปงออกมา  ...แล้วรู้สึกดีมาก 5555 (แต่ไม่ได้ล้วงคอนะ)

 

8. ขอเป็นอะนอเร็กเซียซักสองสามวันก้อได้

 

9. ไปญี่ปุ่นโลดดดดด

 

10. แรดโลดดดดดดดด

 

- - - - - - -

 

เฮ่อ quote ที่ Nelson Mandela พูด มาให้เพื่อนๆดูหน่อย

 

"During my lifetime I have dedicated myself to the struggle of the African people. I have fought against white domination, and I have fought against black domination. I have cherished the ideal of a democratic and free society in which all persons live together in harmony and with equal opportunities. It is an ideal which I hope to live for and to achieve. But, if needs be, it is an ideal for which I am prepared to die."

 

 

พูดดีมากเลยเนอะๆๆ งี้แหละ Legacy of Mahatma Gandhi ฮิๆๆๆ อุตส่าห์เขียน essay ทั้งที ต้องมีความรู้หน่อย ฮุๆๆ

 

ฮู่ววว

 

สู้ตาย

 

 

 

 

คือ.... เมื่อ 2 อาทิดที่แล้ว แม่เอาดวงไปทิ้งให้หมอดูแถวไหนก้อไม่รู้ แบบเพื่อนแม่พาไป บอกแม่น วันนี้เค้าเรียกแม่ไปรับจดหมายดวงเว่ย ดวงเราเป็นเช่นนี้...

 

1. การเรียนของคุณ ตอนนี้อาจจะต้องสับสน (<< ตรงสัดดดด) แต่หากคุณเรียนทางวิทยาศาสตร์ ก็เป็นไปตามดวง คือเรียนจบ แต่จะต้องไปเอาดีทางการบริหาร สื่อสาร ภาษา และธุรกิจการตลาด   ในอนาคตจะเรียนจบสูง เหมาะแก่การไปเรียนต่อต่างประเทศในอนาคต มีความทะเยอทะยานสูง อายุ 28 ปีขึ้นไป จะหันเหตัวเองกลายเป็นนักบริหาร หรือเป็นเจ้าของกิจกรรม ร่วมลงทุนในอนาคต  ไม่ถูกโกง ไม่ควรเปิดร้านอาหาร (<< แย่เลย อยากเปิดร้าน bakery กับไอ้พีร์)  นอกเหนือจากนี้เลือกเอาตามความต้องการ ส่วนจากนี้เป็นต้นไป การศึกษาเล่าเรียนจะเดินไปข้างหน้า จะจบตามกฎเกณฑ์ที่ตั้งไว้ (<<เย่ๆๆๆ ไม่ถูกไทร์ๆๆๆๆ) เตรียมตัวไปเรียนต่อต่างประเทศได้

 

2. เพื่อนฝูง มีมากมาย แต่คุณฉลาดคบคน ไม่มีเพื่อนคนไหนนำความเดือดร้อนมาให้ จะได้ดีเพราะเพื่อน (<<ขอขอบคุนพวกแกทุกคนล่วงหน้า 5555) ในอนาคต มักเป็นที่รัก ที่ไว้วางใจของผู้ใหญ่ ได้รับการอุปถัมป์อย่างดี ศัตรูมักมาจากบริวารลูกน้อง  ในอนาคตลูกน้องจะนำความเดือดร้อนมาให้อายุประมาณช่วง 35-40 ปี (<< อันนี้ตรงกับป้าดาราวดีโคดเหอะ ทำไงดีวะ ไม่อยากอายุ 35 แล้วก้อไม่อยากตายก่อน 35 ด้วย แสด)  ส่วนในปีนี้ ไม่มีใครนำความเดือดร้อนมาให้

 

3. เงินทอง ในอนาคต มีเงินมาก หาได้จากน้ำพักน้ำแรง (<<เย่) และมีคนรักคู่ครองคอยอุปถัมป์ช่วยเหลือ (=เกาะสามีกิน)  อายุ 30 ปีขึ้นไป จะมีเงินทอง เริ่มมั่นคงหรือร่ำรวยไปเรื่อยๆ ข้อเสียคือ ให้เงินคนอื่นง่ายและมักไม่ได้กลับมา  ในปีนี้ ปีหน้า คงได้เงินก้อนจากพ่อแม่ คนรอบข้าง ญาติพี่น้อง ในอนาคตไม่รวยจากโชคลาภ (<<อดเล่นหุ้นเล่นหวย)

 

4. ความรักคู่ครอง  ต้องรอบคอบ ก่อนอายุ 26 ปี อย่าเพิ่งตกลงปลงใจกับใครง่ายๆ คนที่คบในขณะนี้จะเป็นแค่เพื่อน ไม่แน่นอน (<<คนไหนวะ)  หากคบไปถึงอายุ 26-27 ปีขึ้นไป จะตกลงปลงใจได้ ตั้งใจเรียนไปก่อน อย่าเพิ่งคิด (<<แสด ไอ่พีร์ช่วยกุด้วย)

 

5. อุบัติเหตุและสุขภาพ  แคล้วคลาดปลอดภัยจากอุบัติเหตุ ส่วนสุขภาพต้องดูแลรักษามดลูก ท้องน้อย(<<ความจิงใหญ่มาก ไม่ควรเรียกว่าน้อย) อาจมีปัญหาบ้างแต่ไม่รุนแรง (<<ไม่ควรเรียกว่าบ้างละ เป็นบ่อยแสด แค่ยังไม่เป็นมะเร็ง) อายุยืน

 

6. บ้านและรถ  รออยู่ข้างหน้า ซื้อเองได้เมื่ออายุ 26 ปีขึ้นไป มีสติปัญญาความสามารถ หามาได้จากตัวเอง

 

เย่ จบละ ขอโทดที่ต้องให้เสียเวลามานั่งอ่านดวงเรา 555555  คือถ้าถามเราว่าเราเชื่อมั้ย  เราขอตอบว่าเราเชื่อนะ 555555  แบบ ไม่ได้เชื่อแบบไม่ลืมหูลืมตา แต่ก้อเชื่อละวะ กร๊ากกกก  คือแบบ ที่แอบเชื่อนิดนึงมีผลมาจาก แม่เราไม่ได้ไปดูด้วยตัวเอง แค่เอาชื่อ วันเกิด เวลาเกิดเรา เขียนใส่กระดาษไปทิ้งไว้ แล้วเค้าก้อเขียนดวงกลับมาให้  คือแบบเค้าไม่ได้ถามไรแม่เราเลยเว่ย เออก้อแบบ ดีอ่ะ 5555 คือดีกว่าไม่ได้ดูวะ  ดูแล้วหนุกอ่ะ โฮ่ๆๆ  ของแม่กับน้องก้อตรงเห้ๆเหมือนกัน แต่ไม่ควรนำมาเปิดเผย 5555

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

- ตอนนี้ชอบดู seventh heaven มาก  ชอบดูหนังที่ผู้หญิงแม่ง flirtๆ  5555  แต่ว่าเรื่องนี้เราชอบพ่อกับแม่มันสุด  ปกติดูหนังไม่เคยชอบพ่อกับแม่เลยนะ กร๊ากกก  แต่เรื่องนี้แบบ น่ารักๆๆๆ

 

- แล้วก้อหลังจากที่ได้ด่าพวกเกาหลีฟีเวอร์ไปหลายล้านตลบ  กุก้อกลายเป็นซะเอง น่าสมเพชสัด 55555  ไม่ไหวเลยๆๆๆ  ชอบดู princess hours มาก ตอนนี้อ่านภาษาเกาหลีออกแล้วด้วย 55555 เพี้ยนปะ เออ เพี้ยนมากๆ กุรุ้ 

 

- ช่วงนี้กินเจเป็นไงกันวะเพื่อนๆ กุนะ ชอบอ่ะ ชอบกินผักกับเต้าหู้  และด้วยความเป็นหลานกตัญญู รับผิดชอบแทนน้องชายที่แม่งกัวไม่หล่อ ไม่โกนหัวบวชให้ยาย  เช๊อะ  กุเลยต้องถือศีล 8 + กินเจ เอาบุญให้ยายช่วงนี้ เป็นชีพราหมณ์ในร่างสาวแรด  ตอนหลังเที่ยงกุกินแต่น้ำมะนาวกับน้ำส้มคั้นจนกระเพาะจะเป็นรูอยู่แล้ว งือ ไอ่จุงบ้าเอ๊ย

 

- พ่อถามว่า : เมื่อไหร่จะไปสอบใบขับขี่ซักทีล่ะ  เราก้อ : อ่าว ไหนป๊าบอกว่ารอให้ฝนขับเกียร์กระปุกให้ได้ก่อนไง  พ่อเรา : หือ ก้อไปสอบเกียร์ธรรมดาเฉยๆก้อได้ ไม่ต้องรอให้ขับเกียร์กระปุกได้หรอก ไว้ฝึกทีหลัง  กุ : อ่าว งง หูด

 

- วันนี้ไปงานหนังสือ เดินไป 40 นาที กลับบ้าน เบื่อ ไปยืนดูวีซีดีไฮไลท์บอลยูฟ่าคู่แมนยู-ยูเว่  คู่ 4 ทีมสุดท้าย ที่แมนยูชนะแล้วได้เข้าชิงอ่ะ 5555  ยืนซะนานเชีย  ไม่ต้องซื้อวีซีดีร้านเค้าเลย กร๊ากกก

 

- ไปละ บ๊ะบุย

 

 

อยากอยู่มัธยม

 

อยากเจอบดินทร 34 ทุกคน + รุ่นพี่รุ่นน้องที่บดินทรด้วย

 

อยากเล่นบาสที่สนามหน้าหอพระเกี้ยว

 

อยากเล่นวอลเล่ย์ที่ศูนย์กีลา

 

อยากเดินไปทุกที่ของบดินทร

 

อยากโดดเรียนไปนั่งตากแอร์ที่ห้องก.น.

 

อยากมีเวลาเม้ากับเพื่อนๆเยอะๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

อยากให้มีมีทติ้งแม่งทุกวันเลย จะได้เจอกันบ่อยๆ

 

อยากหัวดี ตอนนี้จะได้ชิวววว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อันก่อนทำเป็นคำถามไปแล้ว ได้ฤกษ์ (ครั้งที่สอง) มาเฉลยแล้ว เพราะครั้งที่แล้วพิมไป กด publish แล้วดันไม่ขึ้น อยากกระโดดถีบคอม แต่ไม่เอา ไม่มีตังซื้อใหม่

 

เริ่มเลยนะๆๆๆ

>> อิรัก  ถูกทุกคนเรย

 

>> ปอนด์ : ขำๆ เด๋วมีแซงทางโค้ง > ปอนด์เอ๊ยยย ตอบสั้นแถมไม่ขำเลยเหอะ 5555 ให้ 2 คะแนนเนื่องจากพูดให้กำลังใจเราๆๆ ^^

>> น้อยหน่า : 0.5 เนี้ยยยย_นะ !!! - -* อย่ามา ~ > ไอ่น้อยหน่าแกไม่ฮาใหญ่เลย เอาไป 1 คะแนน เนื่องจากอุตส่าห์ตอบ

>> นางข้าวมันไก่ : จวยยเอ๊ยยย อย่ามาบ่นนน > ด่ากุอีก  ติดลบ 3 คะแนน 55555, การบ้านไมโครผ่านมีนมา 2 คะแนนก้อดีแล้ว อย่ามาโวย ไม่ยอมเรียน sec เดียวกะที่รักกูก้อเงี้ย > พูดจาสไตล์ข้าวมันไก่เกินไป ติดลบอีก 3 คะแนน, pop quiz (quiz ที่ไม่ได้บอกล่วงหน้า มักไม่มีคะแนนหรือมีก้อน้อยมากๆ) > นึกว่ากุไม่รุเรอะว่า pop quiz คือไรน่ะ โดนนนนนน ติดลบ 2 คะแนน  555555 , เมื่อวันจันนอนขึ้นอืดเกินเหตุตื่นไปเรียนไม่ทัน ทำให้กูไม่ได้เรียนปวศ.กม. ซึ่งปกติก้อเปน lecture ฮาเฮทำมาดา เมื่อวันจันที่ผ่านมาเกิด quiz (สมน้ำหน้ามาก 5555 กุขำว่ะ อันนี้ให้ 7 คะแนน)

>> แก้ม : กุคิดว่ามึงไม่ไทร์ เพราะกุเองแย่กว่ามึงนัก แต่กุก้ยังคิดว่า กุต้องดำรงตนตั้งมั่นในการชิว กุจะไม่ยอมไทร์เว่ย > อิแก้มมีเหตุมีผลว่ะ กุให้ 5 คะแนนโลดดด

>> เพชร @ Penn State  : I'm pretty sure about this one. Nope, you wouldn't be retiring unless you date a Professor, bring a machine gun to University, or murder someone in the faculty. > กุเข้าใจว่าเป็นมุขฝรั่งอ่ะนะ 5555 ให้ 7 คะแนนเลยๆๆ

>> ดอกส์น้อย : คิดว่าไม่เนื่องจาก เทียนเป็นเข่งไม่เท่าเหม่งส่องทาง > ฮานะเมิงเนี่ย เอาไป 10 คะแนนเลย

 

>> เฉลยก่อนนะ  คือความจิงอ่ะ วันนั้นกุไปสัมภาษณ์มา แล้วคนสัมภาษณ์เป็นคนแคนาดาที่หล่อมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อายุปะมาน 25 อ่ะ แบบ เด็กโคด  ไม่มีไร เค้าแค่เอามือนุ่มๆมาเช็คแฮนด์กับมือหยาบๆของกุนั่นเอง 55555 ไม่มีไรเลยเว่ย

>> ปอนด์ : 555555 no comment > ไอ่ปอนด์เอ๊ยยย  ขำเพื่อออ ไม่ยอมตอบ เราให้ 2 คะแนน เพราะเราขำแก กร๊ากกกกก

>> น้อยหน่า : จับ.. ดีมั้ยอะ > เอ่อ...... เอาไป1 คะแนนละกัน 55555

>> ข้าวมันไก่ : กูขอเดาเหตุกานว่า มึงได้เดินเข้าไปในที่ๆฝูงชนมหาศาล อาจเพราะแรงกดดันจากเพื่อนหรือแรงดึงดูดของโลกทำให้มึงเสียการทรงตัว(และหัวใจ)ไปจับมือคนที่อยู่ข้างๆหรือข้างหน้าแก เมื่อชายหนุ่มผู้นั้นหันมา แกก้อพบว่าเค้าหล่อปานเทพบุตร เคลิบเคลิ้มจนยื่นหน้าจาไปจูบเค้า (ทำปากห่อเล็กน้อย) แต่พอเค้าหันหนีไปอย่างรวดเร็วทำให้แกชักเสียหลัก ปากที่ห่อๆไว้เรยมีน้ำลายไหลออกมาแทน แกก้อเซแทบจาไปทับฝูงชนอื่นๆรอบตัว จึงตั้งสติได้และดำเนินชีวิตต่อไป -----ใช่หรือไม่ ห้าๆๆๆ > กุรุว่าเมิงเอาเหตุการณ์ตัวเองมาเปลี่ยนตัวละครเป็นกุใช่มั้ย 55555555 กุให้ 10 เลย

>> แก้ม : กุคิดว่ามึงสามารถจับต้องมือของหนุ่มผู้โชคร้ายได้เว่ย โดยการทำตัวเป็นหมอดูเว่ย ต้องดูดวงเป็น

 

 

 

 

แม่งงงงงงงงงงงงงงงงง เราอุตส่าพิมพ์ไปเยอะมากๆๆๆๆๆๆอ่ะ วิจานๆ+สรุปคะแนนที่ถามไปหัวข้อที่แล้วออกมาเสดแล้วด้วย พอกด publish entry แล้วแม่งดันไม่ขึ้น !!!!!!!! อ๊ากกกกกกกก หายหมดเลย เซงห่า  กุเลย ไว้คราวหน้าค่อยมาพิมใหม่

 

วันนี้อยากระบายอะไรเยอะมาก  แต่ง่วงว่ะเอาจิง คือคุยกับไอ่พีร์เสดตี 3 มั้ง ใช่ปะวะ ปามานนั้น แล้วก้อนอนตี 4 นิดๆ เพราะคุยกับอิเพชรและอิปัน ตื่น 9 โมงเช้า  ความจิงก้อไม่น่าง่วงขนาดนั้น แต่เพราะว่าวันพฤหัสดันนอนตี 4 ครึ่ง ตื่น 6 โมงเช้า ไปสอบ  วันสุกก้อนอนตี 2 ตื่น 6 โมงอีกเหมือนกัน ไปสอบ และตอนเย็นก้อไปเดินเจเจ ต่อด้วยเซนทรัล กลับบ้าน 4 ทุ่ม เจริญ ยังไม่คิดจะพัก  เสดแล้วอาจานโตก้อโทมาบอกว่าซื้อตึกเรียนตรงวิสุทธานี ที่เคยเป็น PEP เก่าอ่ะ เราแบบ กี๊ดดดดดดดดด  หูยๆๆ เจ๋งอ่ะ  คุยไปซักพัก โทสับบ้านก้อดังขึ้นมาเว่ย ไอ่พีร์โทมา แล้วเราเลยวางจากอาจานโตไป  ก้อเม้าๆๆ ไอ่พีร์พูดปามาน 90% ได้มั้ง 55555  เออไม่ได้คุยกันนานมาก เราก้ออยากเล่าๆของเราเยอะๆ แต่เราก้อง่วง แล้วก้อดันพูดช้า เรื่องมันยาวแล้วเสียเวลา  ฮืออออ   คิดถึงไอ้พีร์โว้ยยย ได้แต่คุยโทสับ ไม่ได้เจอตัวเป็นๆเล้ยยยย  แม่งเมื่อคืนมานทำเราร้องไห้อีกเนี่ย 5555  ไม่ได้โทดนะ  คือแบบหลังจากโทสับเสด เราก้อนั่งๆคิดทบทวน ทั้งเรื่องของมันและเรื่องของเราผสมกัน ทำให้เราคิดว่า ทำไมเรื่องแบบนี้ เรากับมันถึงได้แย่งี้วะ 55555555555  ไม่ใจเลย  เสดแล้วกุก้อ ร้องไห้ คือเปนอารมต่อเนื่องมาจากการรู้สึกว่าตัวเองมี accumulative sorrow มากเกิน  5555 คือ 1. กุทำข้อสอบไม่ได้และกัวโดนไทร์ 2. กุไม่รุจะทำยังไงกับเรื่องนั้น 3. ไอ่พีร์ดันวางโทสับไปแล้ว 4. มันจะเป็นไปได้ปะวะ  5. กุช่วยอะไรพีร์ไม่ค่อยได้เลย   เออคนอ่านต้องงง แต่ขอให้งงต่อไป

 

คือพอตอนร้องไห้ ก้อเลยไปออนเอ็ม คุยๆไป ไอ่ปันก้อแบบ พูดๆๆๆจนกุคิดได้ ร๊ากเมิงจังว่ะไอ่ดอกเพื่อนรัก ขอบจัยมากที่อยู่เปนเพื่อนกุเมื่อคืน  เสดแล้วก้อปรึกษากับอิเพชรนิดหน่อย คือทั้งๆที่พูดกับไอ่เพชรเป็นแนวแบบ clueๆ นิดนึง ไอ่เพชรมันก้อเข้าใจทุกเรื่องเลย แสดดด เก่งจิงว่าที่คุณหมอ  แถมยังอ่านเหตุการณ์เรื่องไอ่พีร์ออกหมดเลย กุพูดไปแค่ประโยคสั้นๆประโยคเดียว กุ๊กๆๆๆ

 

วันนี้ทีแรกว่าจะไปดู click เพราะอยากร้องไห้แบบหนักๆไง  แต่คิดไปคิดมา วันนี้คนต้องเยอะ เลยไปดูพุ่งนี้ดีกว่า วันจันคนน้อยดีชอบ  สรุปคือนั่งตูดบานดูทีวีอยู่บ้าน ดูไอ่ทีวีแชมเปี้ยน ที่แบบแข่งวิ่ง 30 คน 31 ขา  แล้วกุร้องไห้ !!!!!! อย่างหนักมากๆๆๆ !!!!!!  ด้วยความสงสารเด็กไนจีเรีย เด็กญี่ปุ่น ไรงี้ เต็มไปหมด  เพี้ยนเห้แล้ว

 

เออดูทีวีแชมเปี้ยนเสด ก้อไปซื้อของที่พารากอนมาให้แม่ แล้วก้อซื้อพวกแป้งหนมปัง มาทำ เพราะเราดูพวกรายการญี่ปุ่นบ่อย แม่งน่ากินอ่ะ  กุก้อผสมส่วนผสมมั่วเลย ในทีวีมีไรบ้าง ก้อกะๆปริมาณเอา - -"  แล้วก้อทำแกงกะหรี่ญี่ปุ่นอ่ะ  แบบ ยัดไส้เข้าไปในหนมปัง เฮ้ยแม่งหร่อยว่ะ  อิๆๆๆๆ  หนมปังไม่ค่อยหร่อยอ่ะ  ด้วยความขี้เกียด  ฟองอากาศเต็มไปหมด  แต่แกงกะหรี่หร่อยมากๆเลย เย่  ซื้อข้าวญี่ปุ่นมาด้วยเว่ย กร๊ากกกกก พุ่งนี้จะทำให้พ่อกับแม่กิน สมน้ำหน้าไอ่จุง ดันหนีไปเที่ยวระยองกับชะอำ  ฮ่าๆๆๆๆๆ  อดกิน กร๊ากกกกก

 

เฮ่อแม่ง เรื่องเรียนเราแย่แล้วอะเพื่อนๆ ก่อนเข้าก้อแบบหวังเกียรตินิยมนะเว่ย เรียนไปก้อเริ่มแบบ ขอ 3 ขึ้นพอ  สอบเสดนี่กุกลายเปน แบบ ขอ 2 ขึ้นพอ ไม่งั้นจะถูก warned แล้วก้อถูก tired เทอมต่อไปชัว ฮืออออ 

 

ตอนนี้เรื่องเรียนเราแย่มากว่ะ  ทั้งๆที่ขยันสุดๆตั้งแต่เกิดมาในชีวิตนี้แล้วนะแก T_T  ไม่อยากเกิดเป็นคนโง่เลย ฮือออ อยากร้องไห้อีกแล้ว  เอาเหอะ ชาตินี้กุจะนั่งสมาธิเยอะๆๆๆๆ บริจาคหนังสือเยอะๆๆๆๆๆ ชาติต่อไป ถ้าได้เกิด กุจะได้ฉลาดๆ (มั้ง) 55555 เพี้ยนว่ะ

 

แต่ไงก้อเหอะ  ชีวิตของกุไม่ได้จบแค่เรื่องเรียนโว้ยยย กุจะดิ้นดุ๊กดิ๊กต่อไป  ชีวิตในมหาลัยกับเพื่อนๆที่บีอีเป็นไรที่สวรรค์มาก โคดชอบบบ (ยกเว้นสอบ)  ต่อจากนี้ยังมีสอบราม สอบโทเฟิล แล้วก้อไฟนอล กุจะสู้ให้ถึงที่สุดไปเลยยยย เย่

 

- - -- - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

ป.ล. - อยากไป LSE summer school วู๊ยยย กี๊ดๆๆๆ

      - พุ่งนี้สอบรามวิชาแรกแล้ว กี๊ดดดดดดดดดดด Human Resource Management ยังไม่ได้อ่านเลย 555555555

      - อันนี้ สำคัญมาก  คือกุคิดถึงบดินทรและเพื่อนๆสุดยอดดดดดด จะมี meeting ห้องแล้ว ดีจัยว๊อย อยากร้องไห้ อีกแล้ว 55555555  อ่านในสเปซแก้ม ที่โบ๊ทพูดว่า "กุยอมกลับไปเรียนอีกสิบปี"  เราก้อยอมอ่ะ  รักบดินทรโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย รักเพื่อน รักอาจาน รักทุกสิ่งทุกอย่าง เออ แล้วคือแบบอยากคุมหลีดแม่งทุกปีเลย 5555 ความจิงกุก้อไม่ได้คุมเท่าไหร่ นั่งเม้าๆกับอิแก้มอิปัน แล้วก้อแอบดอดเข้าไปในราชมังฯ  แอบปีนบันไดขึ้นไปในสนามบอล ไปแอบดูหลีดสีอื่น อู๊ยยย หนุกสัดดด  โซน E งี้ รักโคดดดด  โรงแรมทาวน์อินทาวน์  ร้านป้าจง เจ๊อึ่ง ป้าหนู  ลงสนาม 100 รอบ  1-2-3-4-5-6-7 เชิดดดดด เชิดเข้าไป เย่ๆๆ ชอบบบบบบบบ  คิดถึงห้อง 7  คิดถึงอิฝ้าย เอม ป่าน  อิป่านเพิ่งโทมา ฮากันชิบหาย  อยากเจอทุกคนเลยโว้ยยยย  คิดถึงทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นใน 6 ปีที่อยู่บดินทร ฮือออๆๆ โฮๆๆๆๆ

 

 

ไม่มีไรหรอก เนื่องจากตอนนี้ไม่มีไรจะอัพ กุเลยคิดว่าจะตั้งคำถามแบบมั่วๆ แล้วพวกเมิงตอบกรูมานะ   ห้ามเปิดหนังสือ/ search ในเน็ต/ หรือหาข้อมูลที่อื่นเพราะถือว่าผิดกติกาของเกมบล็อกกรู หุๆๆ **เพิ่มเติม** ห้ามอ่านคำตอบของคนอื่นด้วยนะเว่ยยย

 

ส่วนเฉลย ไว้หลังสอบแควคูรัซเส็ด (7-sep-06) แล้วแต่ว่ามีมู๊ดมาตอบเมื่อไหร่  ไคได้คะแนนเกิน 33 (เต็ม 45) กุทำไรดีอ่ะ นึกก่อน.. เด๋วเลี้ยงไอติมซเวนเซ่นละกัน เนื่องจากไม่มีตังเลี้ยงที่มันมีคุนภาพกว่านี้ 55555 ถ้ามี coldstone creamery ในเมืองไทย กุก้ออยากเลี้ยงอยู่หรอก แต่พอดีไม่มี กร๊ากกกกกกกก  พูดพล่ามมากเกินไปแล้ว เริ่มมมมม

 

1. อันนี้ง่ายมาก  แบกแดดเป็นเมืองหลวงประเทดไรวะแก (2 point)

เอแอ๊นท์มด - อุซเบกิซถาน   บีเบิ๊ดนก - ซาอุดิอาเรเบีย   ซีแคทแมว - อิรัก   ดีด๊อกสุนัข - คูเวต

 

2. เมิงว่ากุจะโดน tire มั้ย หลังจากตกมีน quiz ของ integrated humanities 0.5 คะแนน (เต็ม 30 กุได้ 25 max. 29) ส่วนการบ้านไมโครผ่านมีนมาแค่ 2 คะแนน (เต็ม 100 กุได้ 87 max. 93) T_T กี๊ซซ....  << จงอธิบายอย่างละเอียด (10 points >> คะแนนแปรผันตามความฮาของเหตุผล)

 

3. เมิงคิดว่าวันนี้กุได้จับมือผู้ชายที่กุไม่เคยรู้จักมาก่อนรึป่าว  ถ้าคิดว่าใช่ อธิบายเหตุการณ์ที่ทำให้กุน้ำลายไหลนี้มา  (10 points >> คะแนนแปรผันตามความบ้าดีเดือดของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น) **เพิ่มเติม** ห้ามคิดอะไรหื่นๆเหมือนอิปันจ้ะ  5555

 

4. อันนี้เป็นธงชาติ + ตราประจำชาติอะยัย (5 points) >> clue : ยุโรป  (3 points)

เอแอ๊นมด - อังกฤษ   บีเบิ๊ดนก - นอร์เวย์   ซีแคทแมว - สก็อตแลนด์   ดีด็อกสุนัข - เดนมาร์ก 5. อันนี้ยากเว่ย แต่ตอบมาซะ เป็น fact นะ >> สมมุดว่าแกดันสอบติดฮาร์วาร์ด คิดว่าค่าเทอมแกจะคิดเป็นเงินไทยเท่าไหร่ต่อปี

($1 เท่ากับ ปามาน 40 บาท ) >> (5 points)

 

ไก่จ้ะ - 4 แสน 8 หมื่นบาท  ไข่ค่ะ - 8 แสน 4 หมื่นบาท  ควายย่ะ - 1 ล้าน 4 แสนบาท  งูฮ่ะ - 1 ล้าน 7 แสนบาท

 

6. ตอนที่คุนพี่เบ๊คส์จะทิ้งนางวิคตอเรียไป (สมัยเมื่อนานมาแล้ว) นางขู่พี่เบ๊คส์ว่าอะไรคะ มีแค่ 3 ช๊อยจ่ะ ข้อนี้ 3 คะแนนจ่ะ

 

ก่าย - ถ้าทิ้งหนู หนูจะอดข้าวจนตายเลย

ข่าย - ลองทิ้งหนูสิ  หนูจะบอกความลับเกี่ยวกับกางเกงในของพี่ให้ the sun ฟัง

ควาย - ทิ้งหนูเลย หนูอยากมีซ๊ะมีใหม่จะแย่แล้ว

 

7. ใน seasons change คิดว่ามีเด็กบดินทรที่อยู่รุ่นเราแสดงกี่คน (2 points จ่ะ)

 

กึ่ย - 2  ขึ่ย - 3  ควึย - 4  งึย - 5

 

8. "ถ้าคนไทยทุกคน ถือว่าตนเป็นเจ้าของชาติบ้านเมือง และต่างปฏิบัติหน้าที่ของต้นให้ดีด้วยความซื้อสัตย์สุจริต และถูกต้องตามทำนองคลองธรรมแล้ว ความทุกข์ยากของบ้านเมืองก็จะผ่านพ้นไปได้" <<< ข้อนี้ 10 คะแนนเว่ยยย  คำถามคือ ไคเป็นคนพูด แล้วก้อ พวกเราเจอคำพูดนี้ที่ไหน (clue : เห็นคำนี้กันอยู่ทุกวัน) >>> นึกดีๆ ห้ามเปิดหนังสือหรืออะไรอ้างอิงนะเทอ  (no choices ค่า)